พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ เล่ม ๑
จบอรรถกถาสัลเลขสูตร จบสูตรที่ ๘ ( ๑๑๐ ) ข้าพเจ
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: พระสูตร ลำดับที่: 468
เนื้อหา
จบอรรถกถาสัลเลขสูตร จบสูตรที่ ๘ ( ๑๑๐ ) ข้าพเจ้า (พระอานนท์) ได้ฟังมาแล้วอย่างนี้ ครั้งหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้า เสด็จประทับที่ พระเชตวัน อาราม ของ ท่านอนาถปิณฑิกะ กรุงสาวัตถี. ครานั้นแล ท่านพระสารีบุตร เรียกภิกษุทั้งหลายมาว่า คุณ. ภิกษุเหล่านั้นรับสนองคำของ ท่านพระสารีบุตร แล้ว. ท่านพระสารีบุตร ได้กล่าวคำนี้ว่า คุณ ที่เรียกว่า สัมมาทิฏฐิ สัมมาทิฏฐิ ดังนี้. ด้วยเหตุกี่ประการนะ คุณ พระอริยสาวกจึงจะเป็นผู้มี ความเห็นถูกต้อง มีความเห็นทรง ประกอบด้วยความเลื่อมใสในธรรม ไม่คลอนแคลน ได้มาสู่พระสัทธรรมนี้แล้ว. ภิกษุทั้งหลายได้กราบเรียนว่า ใต้เท้าครับ กระผมทั้งหลายมาจาก ที่ไกลมากก็เพื่อจะฟังอรรถาธิบายภาษิตนี้ ในสำนักของใต้เท้า ขอได้โปรด กรุณาเถิดขอรับ ใต้เท้าเท่านั้นแหละ เข้าใจแจ่มแจ้งเนื้อความแห่งภาษิตนี้ ภิกษุทั้งหลายพึงอรรถาธิบายของใต้เท้าแล้ว จักพากันทรงจำไว้. ท่านพระสารีบุตร กล่าวเตือนว่า ถ้าเช่นนั้น ขอให้คุณทั้งหลาย จงพากันตั้งใจฟัง ผมจักกล่าวให้ฟัง. ภิกษุเหล่านั้น ตอบรับคำเตือน ของ ท่านพระสารีบุตรเถระ ว่า พร้อมแล้ว ใต้เท้า. ( ๑๑๑ ) ท่านพระสารีบุตร ได้กล่าวคำนี้ว่า คุณ ด้วยเหตุที่อริย- สาวกรู้ชัดอกุศลกับทั้งรากเหง้าของอกุศล และรู้ชัดกุศลกับทั้งรากเหง้าของ กุศล เพียงเท่านี้แหละคุณ อริยสาวกชื่อว่ามีความเห็นถูกต้อง มีความ เห็นตรง ประกอบด้วยความเลื่อมใสในธรรมไม่คลอนแคลน บรรลุพระ ลัทธรรมนี้ ได้มาสู่พระสัทธรรมนี้แล้ว.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน