พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ เล่ม ๑
บทว่า อสทฺธา (ไม่มีความเชื่อ ) คือปราศจากความเชื่อใน พระพุทธ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 369
เนื้อหา
ข้อว่า หทยา หทยํ มญฺเ อญฺาย (เหมือนรู้ใจ ด้วยใจ) ความว่า เหมือนกับรู้ใจ ( เรา) ด้วยใจ ( เขา ). บทว่า อสทฺธา (ไม่มีความเชื่อ ) คือปราศจากความเชื่อใน พระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์. บทว่า ชีวิกตฺถา ( เป็นผู้ต้องการเลี้ยงชีพ) คือ ถูกภัยมีหนี้เป็น ต้นบีบคั้นไม่สามารถดำรงชีพภายนอกได้ จึงต้องการเลี้ยงชีพในศาสนานี้. บทว่า น สทฺธา (ไม่มีศรัทธา) คือไม่ได้บวชด้วยศรัทธา. บทว่า สา มายาวิโน (เป็นคนโอ้อวดมีมารยา) คือประกอบ ด้วยมารยาสาไถย ( เจ้าเล่ห์โอ้อวด). บทว่า เกฏุภิโน ( ผู้หลอกลวง ) คือผู้ได้ศึกษากลโกงมาแล้ว มีคำอธิบายว่า ผู้สำเร็จการโอ้อวดตามกำลัง. อธิบายว่า การโอ้อวด เขาเรียกว่า เกราฏิยะ ( กลโกง ) เพราะทำพร้อมกันไปกับการแสดง คุณค่าของสิ่งไม่จริง โดยการแสดงคุณวิเศษที่ไม่มีจริง. บทว่า อุนฺนฬา ( ถือตัว) คือยกตนขึ้นไป มีคำอธิบายว่า ยกมานะเปล่าขึ้น. บทว่า จปลา (วุ่นวาย) คือประกอบด้วยความวุ่นวาย มีการ ตกแต่งบาตรและจีวรเป็นต้น. บทว่า มุขรา ( ปากกล้า) คือปากแข็ง มีอธิบายว่า มีคำพูดกร้าว. บทว่า วิกิณฺณวาจา ( มีวาจาเลอะเทอะ) คือมีถ้อยคำไม่สำรวม ได้แก่ การพูดกันทั้งวันก็มีแต่คำไร้ประโยชน์. บทว่า อินฺทฺริเยสุ อคุตฺตทฺวารา ( มีทวารไม่ได้ควบคุมในอิน- ทรีย์ทั้งหลาย ) คือ มีทวารสำหรับทำกรรม ไม่ได้ระมัดระวังแล้วใน อินทรีย์ทั้ง ๖.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน