พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ เล่ม ๑
จบ สัพพาสวสังวรสูตรที่ ๒ อรรถกถาสัพพาสวสังวรสูตร อธิบายที่มา...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 138
เนื้อหา
พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ตรัสสังวรปริยายนี้แล้ว ภิกษุเหล่านั้นชื่นชม ยินดีภาษิตของ พระผู้มีภาคพระเจ้า ฉะนี้แล. จบ สัพพาสวสังวรสูตรที่ ๒ อรรถกถาสัพพาสวสังวรสูตร อธิบายที่มาของคำว่า สาวัตถี สัพพาเสวสูตรเริ่มต้นว่า ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้ ฯลฯ กรุงสาวัตถี. ในสัพพาสวสังวรสูตรนั้น มีอรรถกถาแก้ตามลำดับบท ดังต่อไปนี้. นักอักษรศาสตร์วิจารณ์กันไว้อย่างนี้ก่อนว่า คำว่า สาวตฺถี คือพระนคร อันเป็นสถานที่อยู่ของฤาษี ชื่อ สวัตละ เหมือนคำว่า กากนฺที มากนฺที ฉะนั้น. ส่วนพระอรรถกถาจารย์ทั้งหลายกล่าวไว้ว่า วัตถุเครื่องอุปโภค และบริโภคของมนุษย์ทุกอย่างมีอยู่ในเมืองนี้ ฉะนั้น เมืองนี้จึงชื่อว่า สาวัตถี. ในเมื่อเอาคำว่า "สุตฺถ" มารวมไว้ด้วย จึงชื่อว่า สาวัตถี เพราะอาศัยเหตุที่ว่า เมื่อถูกเขาถามว่า มีของอะไรอยู่บ้าง ก็ตอบว่า มี ครบทุกอย่าง. เครื่องอุปโภคบริโภคทุกอย่างมารวมกัน อยู่ในเมือง สาวัตถีตลอดเวลา ฉะนั้น ท่านมุ่งเอาความสมบูรณ์ ด้วยเครื่องอุปโภคบริโภคทุกอย่างจึงเรียก (เมืองนั้น) ว่า สาวัตถี. นี้เป็นเมืองของชาวโกศล น่าชื่นชม น่ารินรมย์ น่าเพลิดเพลินเจริญใจ อึกทึกไปด้วย เสียง ๑๐ ประการ เป็นเมืองอู่ข้าวอู่น้ำ. เป็นเมือง ถึงความเจริญไพบูลย์ มั่งคั่ง กว้างขวาง น่าชื่นชม และอุดมสมบูรณ์ เหมือนเทพบุรีชื่อ อาลกมันทา.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน