เล่มที่ 11
พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสอย่างนี้แล้ว มาณพเหล่
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 474
เนื้อหา
ก็พวกที่ชื่อ ว่า กัณหายนะ ปรากฏตั้งแต่กาลนั้นเป็นต้นมา. และ กัณหะ นั้น เป็น บรรพบุรุษของพวก กัณหายนะ. อัมพัฏฐะ เมื่อเธอระลึกถึงโคตรอันเก่า แก่ อันเป็นของมารดาบิดาดู (ก็จะรู้ได้) พวกศากยะเป็นลูกเจ้า เธอเป็น ลูกทาสีของพวกศากยะ ด้วยประการฉะนี้แล. (๑๕๐) เมื่อ พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสอย่างนี้แล้ว มาณพเหล่านั้น ได้กราบทูล พระผู้มีพระภาคเจ้า ว่า ขอ พระโคดม ผู้เจริญ อย่าทรง เหยียดหยาม อัมพัฏฐมาณพ ด้วยพระวาทะว่า เป็นลูกทาสีให้หนักนักเลย ข้าแต่ พระโคดม ผู้เจริญ อัมพัฏฐมาณพ มีชาติดี เป็นบุตรผู้มีสกุล เป็น พหูสูต เจรจาไพเราะ เป็นบัณฑิต และเธอสามารถจะโต้ตอบในคำนี้กับ พระโคดม ผู้เจริญได้. ลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ตรัสกะมาณพเหล่านั้นว่า ถ้าพวก เธอคิดเช่นนี้ว่า อัมพัฏฐมาณพ มีชาติทราม มิใช่บุตรผู้มีสกุล มีสุตะน้อย เจรจาไม่ไพเราะ มีปัญญาทราม และไม่สามารถจะโต้ตอบในคำนี้กับ พระสมณโคดม ได้ อัมพัฏฐมาณพ จงหยุดเสียเถิด พวกเธอจงโต้ตอบกับ เราในคำนี้ ก็ถ้าพวกเธอคิดเช่นนี้ว่า อัมพักฐมาณพ มีชาติดี เป็นบุตร ผู้มีสกุล เป็นพหูสูต เจรจาไพเราะ เป็นบัณฑิต และสามารถจะโต้ตอบ ในคำนี้กับ พระสมณโคดม ได้ พวกเธอจงหยุดเสียเถิด อัมพัฏฐมาณพ จงโต้ตอบกับเราในคำนี้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน