เล่มที่ 11
ความว่า ตั้งเอาปากลง หรือทั้งปากไว้ข้างล่าง
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 449
เนื้อหา
ความว่า ตั้งเอาปากลง หรือทั้งปากไว้ข้างล่าง. บทว่า อุกฺกุชฺเชยฺย ความว่า ทำให้มีปากขึ้นข้างบน. บทว่า ปฏิจฺฉนฺนํ ความว่า ปิดด้วยหญ้าและใบไม้เป็นต้น. บทว่า วิวเรยฺย แปลว่า เพิกขึ้น. บทว่า มูฬฺหสฺส วา แปลว่า แก่คนหลงทิศ บทว่า มคฺคํ อาจิกฺเขยฺย ความว่า จูงมือไปบอกว่า นี่ทาง. บทว่า อนฺธกาเร ความว่า ในความมือมีองค์ ๔ คือ วันแรม ๑๔ ค่ำ ๑ เที่ยงคืน ๑ ไพรสณฑ์ทึบ ๑ ก้อนเมฆบัง ๑. เนื้อความของบทที่ยากมีเพียงเท่านี้. ส่วนอธิบายประกอบมีดังนี้ ใคร ๆ หงายภาชนะที่คว่ำไว้ ฉันใด พระผู้มีพระภาคเจ้า ยังเราผู้หันหลังให้พระสัทธรรม ตกลงไปในอสัทธรรม ให้หลุดพ้นจากอสัทธรรมได้ ฉันนั้น ใคร ๆ เปิดของที่ปิด ฉันใด พระ ผู้มีพระภาคเจ้า ทรงเปิดพระศาสนา ซึ่งถูกรกชัฏ คือมิจฉาทิฏฐิปิดไว้ตั้ง แต่ครั้งศาสนาของ พระผู้มีพระภาคเจ้ากัสสป อันตรธานไป ฉันนั้น ใคร ๆ บอกทางแก่คนหลง ฉันใด พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงทำทางสวรรค์ทาง นิพพานให้แจ้งแก่เราผู้เดินทางผิด ฉันนั้น ใคร ๆ ส่องประทีปน้ำมันใน ที่มือ ฉันใด พระผู้มีพระภาคเจ้า ของเราผู้ทรงไว้ซึ่งประทีปคือเทศนาอัน ขจัดเสียซึ่งความมืดคือโมหะที่ปิดบังพระรัตนตรัยนั้น ทรงประกาศพระ ธรรมโดยอเนกปริยาย เพราะทรงประกาศโดยปริยายเหล่านี้ แก่เราผู้จม อยู่ในความมืดคือโมหะ ไม่เห็นรูปรัตนะมีพระพุทธรัตนะเป็นต้น ฉันนั้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน