เล่มที่ 11
ก็ภิกษุบำเพ็ญคตปัจจาคตวัตร กล่าวคือนำกรรมฐานไปและนำกลับ มานี...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 393
เนื้อหา
ก็ภิกษุบำเพ็ญคตปัจจาคตวัตร กล่าวคือนำกรรมฐานไปและนำกลับ มานี้ หากเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยอุปนิสัยแล้ว จะบรรลุพระอรหัตได้ในปฐม- วัยทีเดียว. ถ้าไม่ได้บรรลุในปฐมวัย ก็จะได้บรรลุในมัชฌิมวัย. ถ้าไม่ได้ บรรลุในมัชฌิมวัย ก็จะได้บรรลุในเวลาตาย. ถ้าไม่ได้บรรลุในเวลาตาย ก็จะไปเป็นเทพบุตรแล้วบรรลุ. ถ้าไม่ไปเป็นเทพบุตรแล้วบรรลุ ไปเกิด เมื่อพระพุทธเจ้ายิ่งไม่อุบัติ ก็จะบรรลุปัจเจกโพธิญาณ. ถ้าไม่บรรลุ ปัจเจกโพธิญาณ เมื่อไปเกิดพบพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ก็จะได้เป็นพระ อรหันต์ประเภทขิปปาภิญญา ดังเช่น พระพาหิยทารุจิริยเถระ ก็มี. ประ- เภทผู้มีปัญญามาก เช่น พระสารีบุตรเถระ ก็มี. ประเภทผู้มีฤทธิ์มาก เช่น พระมหาโมคคัลลานเถระ ก็มี. ประเภทถือธุดงค์ เช่น พระมหากัสสป- เถระ ก็มี. ประเภทได้ทิพยจักษุ เช่น พระอนุรุทธเถระ ก็มี. ประเภททรง พระวินัย เช่น พระอุบาลีเถระ ก็มี. ประเภทเชี่ยวชาญแสดงธรรม เช่น พระ ปุณณมันตานีบุตรเถระ ก็มี. ประเภทอยู่ป่าเป็นวัตร เช่น พระเรวตเถระ< /B> ก็มี. ประเภทพหุสูต เช่น พระอานนทเถระ ก็มี. ประเภทใคร่การศึกษา เช่น พระราหุลเถระ ผู้พุทธบุตรก็มี. ในข้อปฏิบัติ ๔ ข้อนี้ ภิกษุใด ทั้งนำไปและนำกลับ โคจรสัม- ปชัญญะของภิกษุนั้น ย่อมเป็นอันถึงที่สุดแห่งการปฏิบัติ ด้วยประการฉะนี้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน