เล่มที่ 11
ด้วยบทว่า รโชธาตุโย ท่านกล่าวหมายเอาฐานที่เปรอะเปื้อนธุลี มี...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 352
เนื้อหา
ด้วยบทว่า รโชธาตุโย ท่านกล่าวหมายเอาฐานที่เปรอะเปื้อนธุลี มีหลังมือหลังเท้าเป็นต้น. ด้วยบทว่า สตฺตสญฺีคพฺภา ท่านกล่าวหมายเอา อูฐ โค ลา แพะ สัตว์เลี้ยง เนื้อ กระบือ. ด้วยบทว่า คตฺตอสญฺีคพฺภา ท่านกล่าวหมายเอาข้าวสาลี ข้าว เปลือก ข้าวเหนียว ข้าวละมาน ข้าวฟ่าง ลูกเดือย และหญ้ากับแก้. ด้วยบทว่า นิคฺคณฺิคพฺภา ท่านกล่าวหมายเอาพืชที่มีท้องเกิดที่ข้อ มีอ้อย ไม้ไผ่ และไม้อ้อ เป็นต้น. ด้วยบทว่า สตฺตเทวา ท่านกล่าวว่า เทวดาจำนวนมาก. แต่ครู มักขลิโคสาลเรียกว่า สัตว์. แม้มนุษย์ทั้งหลายที่ไม่มีที่สุด ครูมักขลิ- โคสาลก็เรียกว่า สัตว์. ด้วยบทว่า สตฺตปิสาจา ครูมักขลิโคสาล กล่าวว่า พวกสัตว์ใหญ่ ๆ ชื่อว่าปีศาจ. ครูมักขลิโคสาล กล่าวระบุสระ ชื่อ กัณณมุณฑกะ สระชื่อ รถการะ สระชื่อ อโนตัตตะ สระชื่อ สีห- ปปาตะ สระชื่อ ฉัททันต์ สระชื่อ มันทากินี และสระชื่อ กุณาละ. บทว่า ปปาตสตานิ ได้แก่เหวเล็ก ๑๐๐ เหว. บทว่า สุปินสตานิ ได้แก่ฝันเล็ก ๑๐๐ ฝัน. บทว่า มหากปฺปิโน ได้แก่มหากัป. ในบทว่า มหากปฺปิโน นั้น ครูมักขลิโคสาลกล่าวว่า ทุกๆ ร้อย ปี คนนำน้ำหยาดหนึ่งไปจากสระใหญ่ประมาณเท่านี้ ด้วยปลายหญ้าคา ทำสระน้ำนั้นให้ไม่มีน้ำ ๗ ครั้ง เป็นมหากัปหนึ่ง. มหากัปเห็นปานนี้สิ้น ไป ๘ ล้าน ๘ แสนครั้ง ทั้งคนโง่ทั้งคนฉลาดย่อมสิ้นทุกข์ได้. นี้เป็น ลัทธิของ ครูมักขลิโคสาล.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน