เล่มที่ 11
พระเจ้าอชาต ศัตรูอาศัยความเงียบสงัดนั้น เกิดหลากพระทัย ชักระ...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 333
เนื้อหา
พระเจ้าอชาต ศัตรูอาศัยความเงียบสงัดนั้น เกิดหลากพระทัย ชักระแวงแม้ใน หมอชีว กว่า หมอชีวก นี้กล่าวว่า ที่ สวนอัมพวัน ของ ข้าพระองค์มีภิกษุ ๑,๒๕๐ รูป ก็ในที่นี้เราไม่ได้ยินแม้แต่เสียงกระแอม คำ หมอชีวก เห็นจะไม่จริง หมอชีวก นี้ลวงนำเราออกจากเมือง ซุ่มพล- กายไว้ข้างหน้า ต้องการจับเราแล้วขึ้นครองราชสมบัติเสียเอง ก็ หมอชีวก นี้ทรงกำลัง ๕ ช้างสาร และเดินไม่ห่างเรา คนของเราที่ถืออาวุธอยู่ใกล้ ก็ไม่มีสักคน น่าอัศจรรย์ เราเสียหายแล้วหนอ. ก็และครั้นทรงกลัวอย่างนี้ แล้วก็ไม่อาจดำรงตนอย่างคนไม่กลัวได้ จึงตรัสบอกความที่พระองค์กลัว แก่ หมอชีวก นั้น. เพราะเหตุนั้น พระสังคีติกาจารย์จึงกล่าวว่า ครั้งนั้นแล พระเจ้าแผ่นดินมคธพระนามว่า อชาตศัตรู ฯ ล ฯ ไม่มีเสียงพึมพำ ดังนี้ . ในบทเหล่านั้น บทว่า สมฺม ความว่า นี้เป็นคำเรียกคนรุ่นเดียว กัน. อธิบายว่า เพื่อนยาก นี่ไม่หลอกเราหรือ. บทว่า น ปลมฺเภสิ ความว่า ท่านกล่าวงสี่ที่ไม่มีว่ามี ดังนี้ ไม่ ลวงเราหรือ. บทว่า นิคฺโฆโส ความว่า ถ้อยคำสนทนากึกก้อง. บทว่า มา ภายิ มหาราช ความว่า หมอชีวกคิดว่า พระราชา พระองค์นี้ไม่รู้จักเรา ถ้าเราไม่ปลอบพระองค์ให้เบาพระทัยว่า ชีวกคนนี้ ไม่ฆ่าผู้อื่น ดังนี้ พึงฉิบหาย จึงทูลปลอบให้มั่นพระทัยว่า อย่าทรง กลัวเลย พระพุทธเจ้าข้า แล้วจึงทูลว่า น ตํ เทว ดังนี้เป็นต้น.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน