เล่มที่ 11
พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ ก็เสื่อ
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 314
เนื้อหา
ฝ่าย พระเทวทัต เข้าเฝ้า พระเจ้าอชาตศัตรู ทูลว่า มหาบพิตร พระองค์ จงสั่งคนที่จักปลงชีวิต พระสมณโคดม แล้วสั่งคนทั้งหลายที่ พระเจ้า- อชาตศัตรู พระราชทาน ตนเองขึ้น เขาคิชฌกูฏ กลิ้งศิลาก็แล้ว ให้ ปล่อย ช้างนาฬาคิรี ก็แล้ว ด้วยอุบายไม่ว่าอย่างใดอย่างหนึ่ง ก็ไม่อาจปลง พระชนม์ พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ ก็เสื่อมลาภสักการะ จึงขอวัตถุ ๕ ประการ เมื่อไม่ได้วัตถุ ๕ ประการนั้นก็ประกาศว่า ถ้าอย่างนั้น จักให้ มหาชนเข้าใจเรื่องให้ตลอด จึงทำสังฆเภท เมื่อ พระสารีบุตรและพระ โมคคัลลานะ พาบริษัทกลับแล้ว จึงรากเลือดออกร้อนๆ นอนอยู่บนเตียง คนไข้ ๙ เดือน เดือดร้อนใจ ถามว่า เดี๋ยวนี้พระศาสดาประทับอยู่ที่ ไหน ครั้นได้รับตอบว่า ใน พระเชตวัน จึงกล่าวว่า พวกท่านจงเอา เตียงหามเราไปเฝ้าพระศาสดา เมื่อเขาหามมา เพราะมิได้กระทำกรรมที่ ควรจะได้เฝ้า พระผู้มีพระภาคเจ้า จึงถูกแผ่นดินสูบที่ใกล้สระโบกขรณี ใน พระเชตวัน นั่นเอง ลงไปอยู่ในมหานรก. นี้เป็นความย่อในเรื่องนี้. ส่วนนัยแห่งเรื่องอย่างพิสดาร มาในขันธกวินัยแล้ว. ก็เพราะเรื่องนี้ มาในขันธกวินัยแล้ว จึงมิได้กล่าวทั้งหมด ด้วยประการฉะนี้. พระกุมารนี้พอเกิดเท่านั้น ก็จักเป็นศัตรูแก่พระราชา พวก เนมิตตกาจารย์ทำนายไว้ดังนี้ ฉะนั้น จึงชื่อว่า อชาตศัตรู ด้วยประการ ฉะนี้.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน