เล่มที่ 11
ะสมณโคดม ละคำเพ้อเจ้อ เว้นขาดจากคำเพ้อเจ้อ พูดถูกกาล พูดคำจร...
หมวดหมู่: พระสุตตันตปิฎก ประเภทเนื้อหา: คำสอน ลำดับที่: 5
เนื้อหา
๖. พระสมณโคดม ละคำหยาบ เว้นขาดจากคำหยาบ กล่าวแต่คำที่ไม่มีโทษ เพราะหู ชวนให้รัก จับใจ เป็นคำของ ชาวเมือง คนโดยมากรักใคร่ ชอบใจ. ๗. พระสมณโคดม ละคำเพ้อเจ้อ เว้นขาดจากคำเพ้อเจ้อ พูดถูกกาล พูดคำจริง พูดอิงอรรถ พูดอิงธรรม พูดอิงวินัย พูดคำมี หลักฐาน มีที่อ้าง มีที่กำหนด ประกอบด้วยประโยชน์ โดยกาล อันควร. (๕) ๘. พระสมณโคดม เว้นขาดจากการพรากพืชคามและ ภูตคาม. (๖) ๙. พระสมณโคดม ฉันอาหารหนเดียว เว้นการฉันใน ราตรี งดการฉันในเวลาวิกาล. ๑๐. พระสมณโคดม เว้นขาดจากการฟ้อนรำขับร้องประโคม ดนตรี และดูการเล่นอันเป็นข้าศึก. ๑๑. พระสมณโคดม เว้นขาดจากการทัดทรงประดับตกแต่ง ร่างกาย ด้วยดอกไม้ของหอม และเครื่องประเทืองผิว ซึ่งเป็นฐานแห่ง การแต่งตัว. ๑๒. พระสมณโคดม เว้นขาดจากที่นอนที่นั่งสูง และที่ นอนที่นั่งใหญ่. ๑๓. พระสมณโคดม เว้นขาดจากการรับทองและเงิน. (๗) ๑๔. พระสมณโคดม เว้นขาดจากการรับธัญญชาติดิบ. ๑๕. พระสมณโคดม เว้นขาดจากการรับเนื้อดิบ. ๑๖. พระสมณโคดม เว้นขาดจากการรับสตรีและเด็กหญิง. ๑๗. พระสมณโคดม เว้นขาดจากการรับทาสีและทาส. ๑๘. พระสมณโคดม เว้นขาดจากการรับแพะและแกะ. ๑๙. พระสมณโคดม เว้นขาดจากการรับไก่และสุกร.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน