พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เล่ม ๑ ภาค ๑
ชาย ๓ จำพวก มีมรรคพวกละ ๒ เป็น ๖ ๑
หมวดหมู่: พระวินัยปิฎก ประเภทเนื้อหา: บทความ ลำดับที่: 396
เนื้อหา
ชาย ๓ จำพวก มีมรรคพวกละ ๒ เป็น ๖ ๑. ภิกษุเสพเมถุนธรรมในมรรค ๒ คือ วัจจมรรค มุขมรรค ของ มนุษย์ผู้ชาย ต้องอาบัติปาราชิก ๒. ภิกษุเสพเมถุนธรรมในมรรค ๒ คือ วัจจมรรค มุขมรรค ของ อมนุษย์ผู้ชาย ต้องอาบัติปาราชิก. ๓. ภิกษุเสพเมถุนธรรมในมรรค ๒ คือ วัจจมรรค มุขมรรค ของ สัตว์ดิรัจฉานตัวผู้ ต้องอาบัติปาราชิก. ๑. เมื่อเสวนจิตปรากฏ ภิกษุสอดองค์กำเนิดเข้าในวัจจมรรคของ มนุษย์ผู้หญิง ต้องอาบัติปาราชิก. ๒. เมื่อเสวนจิตปรากฏ ภิกษุสอดองค์กำเนิดเข้าในปัสสาวมรรคของ มนุษย์หญิง ต้องอาบัติปาราชิก. ๓. เมื่อเสวนจิตปรากฏ ภิกษุสอดองค์กำเนิดเข้าในมุขมรรคของ มนุษย์ผู้หญิง ต้องอาบัติปาราชิก. ๔. เมื่อเสวนจิตปรากฏ ภิกษุสอดองค์กำเนิดเข้าในวัจจมรรคของ อมนุษย์ผู้หญิง ต้องอาบัติปาราชิก. ๕. เมื่อเสวนจิตปรากฏ ภิกษุสอดองค์กำเนิดเข้าในปัสสาวมรรคของ อมนุษย์ผู้หญิง ต้องอาบัติปาราชิก. ๖. เมื่อเสวนจิตปรากฏ ภิกษุสอดองค์กำเนิดเข้าในมุขมรรคของ อมนุษย์ผู้หญิง ต้องอาบัติปาราชิก. ๗. เมื่อเสวนจิตปรากฏ ภิกษุสอดองค์กำเนิดเข้าในวัจจมรรคของ สัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย ต้องอาบัติปาราชิก. ๘. เมื่อเสวนจิตปรากฏ ภิกษุสอดองค์กำเนิดเข้าในปัสสาวมรรคของ สัตว์ดิรัจฉานตัวเมีย ต้องอาบัติปาราชิก. ๙. เมื่อเสวนจิตปรากฏ ภิกษุสอดองค์กำเนิดเข้าในมุขมรรคของสัตว์ ดิรัจฉานตัวเมีย ต้องอาบัติปาราชิก.
เนื้อหาถูกจัดระเบียบและประมวลผลเพื่อให้อ่านง่าย รักษาความหมายเดิมไว้ครบถ้วน