วัดสิงห์คูยาง
วัดสิงห์คูยาง ตั้งอยู่เลขที่ ๔๑๕ บ้านโคกสำโรง ตำบลโคกสำโรง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี
สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๒๓ ไร่ ๓ งาน ๕๒ ตารางวา โฉนดเลขที่ ๒๖๘๔ อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๖ เส้น ติดต่อกับทางสาธารณะ ทิศใต้ยาว ๖ เส้น ติดต่อกับลำคลอง ทิศตะวันออกยาว ๖ เส้น ติดต่อกับคันคูสระน้ำ ทิศตะวันตกยาว ๑๑ เส้น ติดต่อกับถนนศรีสำโรง มีที่ธรณีสงฆ์ ๑ แปลง เนื้อที่ ๑๐ ไร่ ๕๘ ตารางวา โฉนดเลขที่ ๑๘๕๗
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ มีหมู่บ้านเรือนของประชาชนล้อมรอบ อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๕ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๔๘ ศาลาการเปรียญกว้าง ๒๐ เมตร ยาว ๗๗ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๑ หอสวดมนต์กว้าง ๑๔ เมตร ยาว ๑๘ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐๓
เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ มีจำนวนสงฆ์ ๑๒ หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ สำหรับปูชนียบุคคล พระประธานในอุโบสถ พระพุทธรูปคู่ วัดจำนวน ๔ องค์ และพระพุทธรูปหินสลัก ชาวบ้านเรียก "หลวงพ่อตากแดด" ประดิษฐานอยู่ด้านหน้าวิหารเก่า
วัดสิงห์คูยาง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. ๒๓๒๕ ชาวบ้านเรียก "วัดบ้านโคกสำโรง" เพราะที่ตำบลโคกสำโรงมีวัดสิงห์คูยางนับเป็นวัดคู่บ้านมาแต่แรก ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ในราว พ.ศ. ๒๔๐๐ มีพระภิกษุอยู่จำพรรษาอยู่ ๕ รูป สามเณร ๔ รูป ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัตธรรม พ.ศ. ๒๔๗๘ มีโรงเรียนตั้งอยู่ในที่วัดนี้ด้วย
เจ้าอาวาสมี 6 รูป คือ รูปที่ ๑ พระสวน รูปที่ ๒ พระจั่น รูปที่ ๓ พระน้อย รูปที่ ๔ พระเบียว รูปที่ ๕ เจ้าอธิการเพ็ชร ถึง พ.ศ. ๒๔๗๐ รูปที่ ๖ เจ้าอธิการอ้าย พ.ศ. ๒๔๗๐-๒๔๘๔ รูปที่ ๗ เจ้าอธิการสำเภา พ.ศ. ๒๔๘-๒๕๒ รูปที่ ๘ พระสมุห์บญตา พ.ศ. ๒๖๒-๒๕๐๗ รูปที่ ๙ พระครูพิศาลวุฒิกร ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๙ เป็นต้นมา.