วัดสำโรงใหญ่
วัดสำโรงใหญ่ ตั้งอยู่ที่บ้านสำโรงใหญ่ หมู่ที่ ๑๐ ตำบลหินบัก อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี
สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ ๑๘ ไร่ ๓ งาน ๖๐ ตารางวา น.ส. ๓ เลขที่ ๕๕ อาณาเขต ทิศเหนือยาว ๗.๕ เส้น ติดต่อกับลำคลองสาธารณะ ทิศใต้ ยาว ๖.๐๕ เส้น ติดต่อกับคลองและทางสาธารณะ ทิศตะวันออกยาว ๔.๖๕ เส้น ติดต่อกับที่ดิน ของนายอ่อน สุนพงษ์ ทิศตะวันตกยาว ๔๐ เส้น ติดต่อกับที่ดินของนางจำเนียร นายอูน และนางสีหลั่น มีที่ดินสงฆ์ ๑ แปลง เนื้อที่ ๗ ไร่ ๓ งาน ๒๒ ตารางวา
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม มีบ้านเรือนของประชาชนโดยรอบ วัดอยู่ท่ามกลางของหมู่ บ้าน อาการเสนาสนะต่าง ๆ มี อุโบสถกว้าง ๘ เมตร ยาว ๘๐ เมตร สร้าง พ.ศ. ๕๑ โครงสร้างคอนกรีตมีกำแพงล้อมรอบ ศาลาการเปรียญกว้าง ๑๒ เมตร ยาว ๖ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๑๘ เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง ๘ เมตร ยาว ๑๖ เมตร สร้าง พ.ศ. ๒๕๐๐
เป็นอาคารไม้ กุฎิสงฆ์ จำนวน ๒ หลัง เป็นอาคารไม้ สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานใน อุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น และมีเจดีย์ซึ่งมีฐานกว้างด้านละประมาณ ๓ เมตร สูงประมาณ ๑๐ เมตร
วัดสำโรงใหญ่ สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. ๒๓๔๖ ได้มีนามตามชื่อบ้าน เนื่องจากมีต้นสำโรงใหญ่อยู่สองต้นเป็นสัญลักษณ์ ชาวบ้านที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นี่เดิมนั้นได้ย้ายมาจากบ้านโคกระเทียม ต่อมา มีผู้จัดซื้อที่ดินสำหรับวัดคือ นางแจ้ว บุญมีครีสถิตย์ อู่ที่บ้านเลขที่ ๐๙๐๕ ก. แขวงบางบำหรุ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพ ฯ เนื้อที่ประมาณ ๓ ไร่ ๓ งาน ๒๒ ตารางวา "วัดสำโรงใหญ่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ ๑๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑ เขตวิสุงคามสีมากว้าง ๔๐ เมตร ยาว ๘๐ เมตร ได้ผูกพัทธสีมาวันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๕๒๓ มีพระภิกษุอยู่จำพรรษาอยู่ประมาณ ๖ รูป สามเณร ๒ รูป ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ. ๒๕๐๐ มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ที่วัดนี้ด้วย นิตยสารสักชการ ถึง พ.ศ. ๒๕๒๑ รูปที่ ๓ พระอธิการถาวร ฉนุทสึโล ดำรงตำแหน่งสืบต่อมา.