ผลของ NAA และ BA ต่อ ปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระ ในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อชา

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ธนภร ศุภชัยศิริกุล, รินรดา ศัลยานุบาล, กนกวรรณ เถาโต

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

พิมพ์เพ็ญ เธียรสิทธิพงศ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2562

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในปัจจุบัน ผู้คนมีความนิยมในการดื่มชาเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เนื่องด้วยรสชาติและประโยชน์ของชา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การมีสารต้านอนุมูลอิสระปริมาณสูงในชา ทว่าในการปลูกชานั้น มีปัจจัยมากมายที่ส่งผลต่อคุณภาพและการให้ผลผลิตของชา เช่น อุณหภูมิ แสง ซึ่งทำให้พื้นที่ที่เหมาะสมต่อการปลูกชานั้นมีจำนวนจำกัด ผู้จัดทำเล็งเห็นถึงประโยชน์ของการมีสารต้านอนุมูลอิสระในชาและตระหนักถึงขีดจำกัดด้านพื้นที่ในการปลูกชา ซึ่งพบว่าการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อเป็นแนวทางที่ทำให้สามารถควบคุมปัจจัยในการเติบโตของพืชได้ จึงต้องการเพิ่มปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระในชา โดยการศึกษาปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH, FRAP และ Total Phenolic ในใบชาที่เพาะเลี้ยงในอาหารสูตร MS ที่มีการปรับความเข้มข้นของฮอร์โมน NAA และ BA ในอาหารเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อรวมถึงกลุ่มควบคุม(ชาที่เพาะเลี้ยงในอาหารสูตร MS ที่ไม่มีการเติมฮอร์โมน) เพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาการปลูกชาในอนาคต