การพัฒนาระบบปัญญาประดิษฐ์เพื่อใช้ตรวจจับการหลุดของท่อช่วยหายใจโดยไม่ได้วางแผน และลดอุบัติการณ์โดยใช้การร้องขอความช่วยเหลือผ่านท่าทางในผู้ป่วยวิกฤติ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

อลิชา จูสวย, พิมพ์พิชญา ดามาพงศ์, ณภัทร ชยาภิรัต

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เทพ เศรษฐบุตร, ณัฐนรี โชควิริยากร

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสถานศึกษานานาชาติ

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

เนื่องจากการเกิดโรคระบาดและการเพิ่มขึ้นของประชากรผู้สูงอายุ ทำให้มีแนวโน้มการใช้เครื่องช่วยหายใจเพิ่มขึ้นทั้งเเบบสอดคอเเละเเบบเจาะคอ จากการสำรวจโดยการสร้างเเบบสอบถามไปยังพยาบาลที่มีหน้าที่ดูเเลผู้ป่วยวิกฤติพบว่า มักพบปัญหาท่อช่วยหายใจหลุดโดยไม่ได้วางเเผนไว้ (Unplaned Extubulation, UE) ทั้งนี้อุบัติการณ์ดังกล่าวก่อให้เกิดภาวะเเทรกซ้อนของระบบไหลเวียนโลหิต การบาดเจ็บของกล่องเสียงเเละสายเสียง ตลอดจนปัญญาสุขภาพอื่นๆ เเละการใช้ท่อช่วยหายใจยังทำให้ผู้ป่วยไม่สามารถสื่อสารเพื่อขอความช่วยเหลือจากผู้ดูเเลได้

โครงงานฉบับนี้จะเป็นการพัฒนาระบบปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Inteligence) เพื่อตรวจจับการหลุดของท่อช่วยหายใจ เเละการร้องขอความช่วยเหลือผ่านทางท่าทางของผู้ป่วย ทั้งนี้เพื่อให้บุคคลากรทางการแพทย์รับทราบเเละเข้าช่วยเหลือได้ทันท่วงที

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับจากโครงงานนี้ คือการสร้างชุดการเรียนรู้ที่สามารถตรวจจับการหลุดของท่อช่วยหายใจ โดยทาง AI จะแจ้งเตือนไปยังบุคคลาการทางการแพทย์เพื่อเขามาช่วยเหลือได้ทันท่วงที ซึ่งช่วยลดการสูญเสียผู้ป่วยและลดผลกระทบของอุบัติการณ์ UE พร้อมลดภาระของบุคคลากรทางการแพทย์ได้ นอกจากนั้นชุดการเรียนรู้สามารถช่วยให้ผู้ป่วยวิกฤตท์ใส่ท่อช่วยหายใจได้สื่อสารเพื่อขอความช่วยเหลือโดยผ่านทางแสดงท่าทางต่างๆ ที่กำหนด อันจะลดความเครียดและความหงุดหงิดของผู้ป่วย นำไปสู่การลดอุบัติการณ์ UE ที่เกิดจากการถอดท่อช่วยหายใจด้วยตนเองของผู้ป่วย (Self Extubation) อีกด้วย ทั้งนี้ยังสามารถพัฒนาชุด การเรียนรู้ต่อยอดเป็นเครื่องมือที่ช่วยในการดูเเลผู้ป่วยติดเตียงนอกโรงพยาบาล และผู้ใช้หน้ากากออกซิเจนขณะนอนหลับได้ต่อไป