การสังเคราะห์อนุภาคนาโนไทเทเนียม/แอนโทไซยานินจากเปลือกข้าวไรซ์เบอร์รี่เป็นตัวกลางการดูดกลืนรังสี UV และผลิตกระแสไฟฟ้าในการผลิตกระจกต้นทุนต่ำ

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

เสกสรร ยอดสนิท, ชนน ฮาสุวรรณกิจ, ตะวัน แซ่วุ่น

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ศรัณย์ นวลจีน, ภาณุพงศ์ ภูทะวัง

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนกำเนิดวิทย์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2560

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

รังสีอัลตราไวโอเลต (UV) เป็นรังสีที่เป็นปัญหาในด้านการใช้ชีวิตของมนุษย์ในปัจจุบัน เนื่องจากการที่โอโซนในชั้นบรรยากาศมีปริมาณลดลง ปริมาณรังสี UV ที่ส่งเข้ามาในโลกมีปริมาณที่เพิ่มมากขึ้นส่งผลกระทบต่อมนุษย์เป็นอย่างมากโดยเฉพาะด้านสุขภาพ อีกทั้งไม่เพียงแต่แค่รังสี UV รังสีความร้อนก็เป็นอีกหนึ่งปัญหาต่อมนุษย์ ส่งผลทำให้อัตราการใช้พลังงานที่เพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ดังนั้นตึกและอาคารจำนวนมากที่ล้วนมีกระจกเป็นโครงสร้างต้องหาวิธีป้องกันและแก้ไขปัญหาดังที่กล่าวมา ไม่ว่าจะเป็นการติดฟิล์มและผ้าม่านเพื่อกรองแสงและลดความร้อน งานวิจัยนี้เกิดความคิดใหม่ในการปรับปรุงสารเคลือบกระจกที่มีประสิทธิภาพในการดูดซับรังสี UV และลดความร้อนให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยอาศัยคุณสมบัติที่โดดเด่นของนาโนไทเทเนียมไดออกไซด์ (TiO2) ที่สามารถดูดซับรังสี UV และใช้เป็นตัวกลางในการผลิตพลังงานไฟฟ้าได้ในเวลาเดียวกันด้วยหลักการ dye-sensitized solar cells โดยใช้แอนโทไซยานินสีจากธรรมชาติที่ได้มาจากการสกัดเปลือกของข้าวไรซ์เบอร์รี่ที่เหลือใช้ รวมทั้งใช้ polycarbonate ที่ปรับปรุงการนำไฟฟ้า และ electrolyte ในการประกอบกระจกที่สามารถลดปริมาณรังสี UV ลดปริมาณความร้อน และผลิตกระแสไฟฟ้าจากการไหลของอิเล็กตรอนซึ่งสามารถผลิตพลังงานไฟฟ้า กักเก็บ และนำมาใช้ในภายหลัง งานวิจัยนี้ไม่เพียงแต่จะช่วยลดผลกระทบต่อมนุษย์จากรังสี UV และความร้อน ยังเป็นการเพิ่มมูลค่าของสิ่งเหลือใช้ในชุมชนในการนำมาประยุกต์ใช้เป็นส่วนหนึ่งในการสร้างชิ้นงานที่เป็นพลังงานทดแทนอีกรูปแบบหนึ่งได้