ศึกษาการนำเส้นใยเซลลูโลสชีวภาพที่ได้จากผลตาลโตนดมาทำเฝือกอ่อนย่อยสลายได้
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
นันทัชพร นุ่มนวล, หยาดฟ้า โกธา
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
ณัฏฐพัชร์ เพ็ชรศรีกุล, ศตวรรษ ทัดมาลา
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ประเทศไทยเป็นประเทศที่กำลังพัฒนาจึงทำให้มีประชาชนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งการเพิ่มขึ้นของประชาชนก่อให้เกิดขยะมูลฝอยที่เพิ่มขึ้น และในด้านเศรษฐกิจและเทคโนโลยียังเป็นตัวเร่งที่สำคัญที่ทำให้เกิดปัญหาทางด้านขยะ และมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม ขยะมูลฝอยถือว่าเป็นปัญหาหลักด้านมลพิษของประเทศไทยในปัจจุบัน โดย พ.ศ. 2564 พบว่า มีปริมาณ 24.98 ล้านตัน ลดลงร้อยละ 1.54 จาก พ.ศ. 2563 ที่มีปริมาณ 25.37 ล้านตัน แต่ถือว่ายังเป็นปริมาณที่มาก
โรงพยาบาลนั้น เป็นหน่วยงานที่ให้บริการประชาชนทั้งด้านการส่งเสริมสุขภาพการป้องกันโรค การรักษา และการฟื้นฟูสุขภาพ ในแต่ละวันจึงมีกิจกรรมจากผู้ที่มาใช้บริการรวมทั้งบุคลากรที่ให้บริการทางการแพทย์ก่อให้เกิดขยะมูลฝอยประเภทต่างๆปริมาณมากเป็นมลพิษที่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อบุคลากรและสิ่งแวดล้อมภายในโรงพยาบาลทั้งทางตรงและทางอ้อม ในปัจจุบันนี้พบการบาดเจ็บเกี่ยวกับกระดูกเป็นปัญหาด้านสาธารณสุขเป็นจำนวนมาก เนื่องจากประสบอุบัติเหตุทำให้เกิดการบาดเจ็บไม่มากก็น้อยและจากสถิติในปัจจุบันการเกิดอุบัติเหตุอัตราการเกิดของรถมอเตอร์ไซค์มากกว่ารถยนต์ (80%และ20% ตามลำดับ) ซึ่งใช้เฝือกอ่อนและเฝือกพลาสติกที่ทำมาจากใยสังเคราะห์ที่ค่อนข้างที่จะใช้เวลาในการย่อยสลายในการรักษา ทำให้ขยะทางการแพทย์มีมากขึ้น และส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
ดังนั้น ผู้จัดทำจึงศึกษาเส้นใยที่เหลือจากการทำขนมของผลของตาลโตนดเป็นส่วนที่ถูกทิ้งเป็นวัสดุเหลือทิ้งจากการเกษตร จะดีกว่าถ้าหากนำมาทำเฝือกอ่อนที่ย่อยสลายได้จากเซลลูโลสหรือเส้นใยผลของตาลโตนดที่เหลือทิ้งกลุ่มของพวกเราจึงได้คิดวิธีการเพิ่มมูลค่าของเส้นใยของผลตาลโตนดมาเพื่อทำการศึกษาการนำเส้นใยเซลลูโลสชีวภาพที่ได้จากผลตาลโตนดมาทำเฝือกอ่อนย่อยสลายได้