การศึกษาวิธีการยืดอายุดอกดาวเรือง
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
กานติมา โปยารถ, สาธิมา อักษรชู, ภูมิพัฒน์ วรรณโชติ
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
พชรมน รักษทิพย์, กาญจนาภรน์ ชูช่วย
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
ดาวเรืองเป็นไม้ตัดดอกที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจเพราะเป็นที่นิยมใช้ในงานสำคัญต่างๆในสังคมไทย เเต่ปัญหาคือ ดาวเรืองเป็นดอกไม้ที่บอบบางเหี่ยวง่ายเก็บไว้ได้ไม่นาน คณะผู้จัดทำโครงงานจึงทำการศึกษาวิธีการยืดอายุดอกดาวเรือง โดยใช้วิธีการต่างๆ คือ
ศึกษาการยืดอายุดอกดาวเรืองโดยการเเช่ในสารละลายชนิดต่างๆ พบว่า การเเช่ดอกดาวเรืองในสารละลายน้ำตาลเข้มข้น1% โดยมวลต่อปริมาตร สามารถยืดอายุดอกดาวเรืองได้ดีที่สุดเป็นเวลา 7 วัน เเต่ก้านเเละใบเลี้ยงเน่า เนื่องจากเชื้อเเบคทีเรียในสารละลาย
ศึกษาการยืดอายุดอกดาวเรืองโดยป้องกันก้านดอกเเละใบเลี้ยงเน่า โดยการเเช่ในสารละลายด่างทับทิม สารละลายไฮเตอร์ สารละลายเอธิลเเอลกอฮอล์ น้ำส้มสายชู ทั้งหมดที่ความเข้มข้น1% โดยมวล/ปริมาตร พบว่า ดอกดาวเรืองที่เเช่ในสารละลายไฮเตอร์ที่ความเข้มข้น1% สามารถป้องกันการเน่าของก้านเเละใบเลี้ยงของดอกกาวเรืองได้นานที่สุดเป็นเวลา 7 วัน เนื่องจากสารละลายไฮเตอร์สามารถฆ่าเชื้อเเบคทีเรียในสารละลายได้
ศึกษาความเข้มข้นที่ดีที่สุดของสารละลายไฮเตอร์ในการป้องกันการเน่าของก้านและใบเลี้ยงของดอกดาวเรืองโดยเเช่ดอกดาวเรืองในสารละลายไฮเตอร์ที่มีความเข้มข้นต่างๆ พบว่า สารละลายไฮเตอร์ที่ความเข้มข้น 0.1% โดยปริมาตร/ปริมตร สามารถป้องกันการเน่าของก้านเเละใบเลี้ยงดอกดาวเรืองได้ดีที่สุด คือ 8 วัน
ศึกษาการยืดอายุดอกดาวเรืองโดยการนำมาห่อหุ้มด้วยวัสดุต่างๆ คือ หนังสือพิมพ์ ฟอยล์อะลูมิเนียม ถุงดำ ถุงพลาสติกใส ผ้า พบว่า ไม่มีวิธีการใดสามารถยืดอายุดอกดาวเรืองได้ เนื่องจาก การห่อเป็นการทำให้ก๊าซเอธิลีนที่ทำให้ดอกไม้เหี่ยวซึ่งดอกไม้ปล่อยออกมาห่อหุ้มดอกไม้ไว้ตลอดเวลา
การศึกษาการกำจัดก๊าซเอธิลีนซึ่งเป็นก๊าซที่ทำให้ดอกดาวเรืองเหี่ยว โดยการหุ้มก้านดอกด้าวเรืองด้วยเเผ่นโอเอซิสที่เเช่ในสารละลายอิ่มตัวของด่างทับทิมเเล้วพบว่า สามารถยืดอายุดอกดาวเรืองได้นานกว่าไม่หุ้ม 4 วัน ทั้งนี้เพราะด่างทับทิมสามารถดูดซับก๊าซเอธิลีนได้