การศึกษาการขยายพันธุ์ไม้ประดับส้มกุ้งใบเฟิร์น (Begonia pteridiformis Phutthai) ด้วยวิธีการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
ณัฏฐกมล มหิทธิโรจน์, ธิดารัตน์ เนตรธานนท์, อัญญา ทิพยมาลย์สิงห์
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
พิมพ์เพ็ญ เธียรสิทธิพงศ์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
Begonia pteridiformis Phutthai หรือ ส้มกุ้งใบเฟิร์น เป็นพืชดอกเฉพาะถิ่นหายากของประเทศไทย พบได้ในที่ที่แสงแดดส่องถึงน้อยและมีความชื้นสูง โดยชื่อส้มกุ้งใบเฟิร์น มีที่มาจากรสเปรี้ยวที่เหมือนส้ม ก้านที่สีแดงคล้ายสีของกุ้ง รวมถึงใบคล้ายกับใบของใบเฟิร์น และเนื่องจากส้มกุ้งใบเฟิร์นเป็นพืชที่ค่อนข้างขึ้นในแหล่งที่อยู่จำเพาะ อีกทั้งยังต้องเป็นป่าที่สมบูรณ์ ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงของระบบนิเวศทั้งที่เกิดโดยธรรมชาติและการกระทำของมนุษย์ จึงส่งผลกระทบต่อพืชประเภทนี้เป็นอย่างมาก เนื่องด้วยไม่สามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ส้มกุ้งใบเฟิร์นจึงอยู่ในสถานภาพเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์อีกทั้งยังมีมูลค่าสูง (มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, ม.ป.ป.) จากการศึกษาองค์ประกอบของส้มกุ้งใบเฟิร์น การขยายพันธุ์ และปรับปรุงพันธุ์ของพืชชนิดนี้จะทำให้ส้มกุ้งใบเฟิร์นถูกมองเป็นพืชที่มีประโยชน์ในด้านอื่นนอกเหนือจากการประดับตกแต่ง วิธีที่เลือกใช้ในการขยายพันธุ์คือการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ ซึ่งต้องทำภายใต้สภาพปลอดเชื้อ ให้พืชเจริญเติบโตบนอาหารสังเคราะห์ใน แล้วเลี้ยงในสภาพที่มีการควบคุมอุณหภูมิและแสง อาหารเพาะเลี้ยงอาจมีการเติบสารควบคุมการเจริญเติบโตพืชและวิตามินบางชนิด (การเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช, ม.ป.ป.) เนื่องจากวิธีนี้เป็นวิธีที่ใช้พืชตัวอย่างในปริมาณน้อย และได้ต้นปลอดโรคที่มีลักษณะเหมือนเดิมทุกประมาณในปริมาณมากอย่างรวดเร็ว จึงนิยมใช้ในการขยายพันธุ์พืชที่เสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ วัตถุประสงค์ของโครงงานนี้คือ ศึกษาสูตรอาหารที่เหมาะสมที่สุดในการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อไม้ประดับส้มกุ้งใบเฟิร์น (Begonia pteridiformis Phutthai) เพื่อเพิ่มจำนวนต้นนี้ป้องกันการสูญพันธุ์