ระบบตรวจจับคนล้มโดยใช้การประมาณท่าทางของร่างกายและวิธีการเรียนรู้แบบมีผู้สอนของเครื่อง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

สุภวัฒก รัตนเมกุล, อิทธิกร หลีกภัย, ฉัทปนัย ชาวคอนไชย

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

เลาขวัญ งามประสิทธิ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

การล้มเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดการเสียชีวิตในผู้สูงอายุ จากสถิติพบว่า ในปี 2560 ผู้สูงอายุเจ็บป่วยจากการหกล้มร้อยละ 45 ของอาการเจ็บป่วยทั้งหมด นอกจากนี้ยังพบว่าประเทศไทยใกล้เข้าสู่สังคมผู้สูงวัยอย่างสมบูรณ์ โดยผู้สูงอายุหรือผู้มีอายุ 60 ปีขึ้นไปมีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง สัดส่วนของผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียวตามลำพังในครัวเรือนมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น การมีระบบตรวจจับคนล้มจึงเป็นหนึ่งในวิธีการป้องกันการบาดเจ็บรุนแรงหรือเสียชีวิตหลังการล้มของผู้สูงอายุหรือผู้ที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองอยู่คนเดียวตามลำพังในครัวเรือน โดยระบบตรวจจับคนล้มที่เลือกเป็นแบบอาศัยกล้อง ซึ่งเหมาะกับการใช้ในพื้นที่ปิด อาคารบ้านเรือน หรือบริเวณโดยรอบที่พักอาศัย ซึ่งเมื่อเกิดการล้มขึ้นระบบจะทำการแจ้งเตือนไปยังอุปกรณ์สื่อสารเคลื่อนที่ที่กำหนด และสามารถให้ความช่วยเหลือผู้ที่ล้มได้ทันท่วงที ผู้ทำการวิจัยจึงทำการพัฒนาระบบตรวจจับคนล้มผ่านกล้องวงจรปิด โดยใช้เทคนิคการประมาณท่าทางของร่างกาย (body pose estimation) ในการตรวจจับบุคคล และการเรียนรู้แบบมีผู้สอนของเครื่อง (supervised learning) ในการจำแนกการล้มของบุคคลที่ตรวจจับได้ เพื่อใช้ในการแจ้งเตือนการล้ม โดยวิธีการศึกษาจะพัฒนาระบบตรวจจับคนล้ม โดยใช้การเรียนรู้แบบมีผู้สอนของเครื่องแบบจำแนก (classification) เพื่อจำแนกการล้มหรือไม่ล้มเท่านั้น โดยข้อมูลที่ใช้ในการทดลองจะเป็นวิดิโอที่มีผู้ร่วมการทดลองแสดงท่าทางต่าง ๆ ทั้งล้มและไม่ล้ม โดยระบบตรวจจับคนล้มที่ได้ จะนำมาหาความแม่นยำโดยใช้เครื่องมือ confusion matrix ซึ่งระบบตรวจจับคนล้มที่ได้จะสามารถแจ้งเตือนการล้มผ่านอุปกรณ์สื่อสารเคลื่อนที่ เพื่อช่วยให้สามารถช่วยเหลือผู้ที่ล้มได้ทันเวลาและเพิ่มโอกาสในการรอดชีวิตได้