การใช้เพคตินเพื่อเพิ่มชีวปริมาณออกฤทธิ์ของเคอร์คูมินที่บรรจุในไมเซลล์ของ glycyrrhizin

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

รวิช คูวิจิตรจารุ, ก้องกิดากร สุริยาวงษ์, ชิษณพงศ์ พูลสวัสดิ์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

สุวรรณวุฒิ พรพรหมศิริกุล

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในปัจจุบันโรคเรื้อรัง เช่น มะเร็ง เบาหวาน เป็นสาเหตุของการเสียชีวิตของคนจำนวนมากทั่วโลก การรักษาโดยยาแผนปัจจุบันมีราคาสูง และมีผลข้างเคียง จึงทำให้เกิดงานวิจัยการใช้สารจากธรรมชาติอย่างแพร่หลายทั้งเพื่อการป้องกันและรักษา โดยเคอร์คูมินเป็นสารจากธรรมชาติซึ่งมีฤทธิ์ทางชีวภาพที่สามารถนำไปใช้รักษาโรคได้มากมาย แต่อย่างไรก็ตามเคอร์คูมินมีชีวปริมาณออกฤทธิ์ที่ต่ำ เนื่องจากความสามารถในการละลายและความเสถียรที่ต่ำ การทำให้เคอร์คูมินอยู่ในรูปของไมเซลล์เป็นวิธีการเพิ่มชีวปริมาณออกฤทธิ์ที่ได้รับการวิจัยและนำมาใช้จริง โดยมีงานวิจัยพบว่า การใช้สาร glycyrrhizin ซึ่งเป็นสารไตรเทอร์พีนไกลโคไซด์ ธรรมชาติจากชะเอมเทศ สามารถทำให้เกิดโครงสร้าง micellar hydrogel ที่สามารถใช้กักเก็บเคอร์คูมินและเพิ่มชีวปริมาณออกฤทธิ์ นอกจากนี้จากการที่สารเพคตินซึ่งเป็นพอลิเมอร์ธรรมชาติที่มีคุณสมบัติ mucoadhesive และมีโครงสร้างที่เพิ่มความเสถียรให้แก่ micelle ได้ ทำให้งานวิจัยนี้มีความสนใจที่จะศึกษาผลของความเข้มข้นของเพคติน (0, 0.1, 0.2, 0.4%wt) ต่อโครงสร้าง micellar hydrogel ของ glycyrrhizin เพื่อเป็นตัวกักเก็บเคอร์คูมินและช่วยเพิ่มชีวปริมาณออกฤทธิ์ โดยวิเคราะห์ค่า loading efficiency และ encapsulation efficiency จากนั้นจะเลือกตัวอย่างที่มีประสิทธิดีที่สุดในการกักเก็บเคอร์คูมินเพื่อนำมาศึกษาพฤติกรรมการปล่อยสารเป็นเวลา 8 วัน และศึกษาจลนพลศาสตร์ (kinetic) ความเสถียรต่อความร้อนของตัวอย่างที่อุณหภูมิ 40 50 และ 60 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 72 ชั่วโมง โดยติดตามค่า encapsulation efficiency ความเข้มข้นเคอร์คูมิน และฤทธิ์การกำจัดอนุมูลอิสระ DPPH โดยผลการวิจัยในครั้งนี้จะสามารถนำไปต่อยอดการพัฒนาระบบนำส่งสารได้ต่อไป