การผลิตแผ่นพลาสติกชีวภาพจากเซลลูโลสของต้นกกและไคโตซานจากเปลือกกุ้งขาว เพื่อพัฒนาเป็นก้อนดินปลูกต้นพะยูงไทย

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

ภัณฑิรา ประวันรัมย์

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

นารีรัก เหยียดกระโทก

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย บุรีรัมย์

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2566

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ในสถานการณ์ปัจจุบันพบว่าพื้นที่ป่าไม้พะยูงในประเทศไทยกำลังลดลงเรื่อยๆ จากข้อมูลพบว่าในไทย มีพื้นที่ป่าไม้เพียง 31.57% ของพื้นที่ประเทศไทยในปี 2565 หรือคิดเป็น 102,135,974.96 ไร่ ซึ่งลดลงจากปี 2564 ถึง 76,459.41 ไร่ การฟื้นฟูป่าไม้ในประเทศไทยนั้นเป็นไปได้ด้วยความลำบาก เนื่องจากจำเป็นต้องเดินเท้าเข้าไปปลูกเพื่อทดแทนต้นไม้เดิม การเพิ่มพื้นที่ป่าโดนการโยนก้อนดินที่มีเมล็ดพืชอยู่ภายในนั้นยังไม่ได้รับความนิยมมากนัก จากการศึกษาพบว่าสภาพอากาศภายในประเทศไทยนั้นมีความแห้งแล้วส่งผลให้ก้อนดินปลูก (seed ball) เกิดการแตกหักก่อนทำการโยนหรือระหว่างทำการโยน จากทั้งฝีมือมนุษย์และตามธรรมชาติ แต่อย่างไรก็ตามการโยนก้อนดินปลูกนี้กลับเป็นวิธีที่ง่ายและสะดวกรวดเร็วมากที่สุด จากปัญหาข้างต้นที่กล่าวมา ทำให้ผู้พัฒนาโครงงานจึงได้พัฒนาก้อนดินปลูกจากพลาสติกชีวภาพ (bioplastic) เพื่อเพิ่มความแข็งแรงและคงทนของก้อนดินปลูกมากขึ้น ในการพัฒนาจะมีการทาพลาสติกชีวภาพ จากการสกัดเซลลูโลส (cellulose) ของต้นกกและเสริมความแข็งแรงโดยการเพิ่มไคโตซาน (chitosan) จากเปลือกกุ้งขาว หลังจากนั้นจะมีการนำมาขึ้นรูปเป็นแผ่นพลาสติกชีวภาพเพื่อนำไปห่อหุ้มก้อนดินที่มีความอุดมสมบูรณ์โดยจะใส่เมล็ดพะยูงไทย (Siamese rosewood) เข้าไปภายใน ก้อนดินปลูกต้นพะยูงไทยที่พัฒนาขึ้นจะช่วยให้การเพิ่มปริมาณป่าไม้พะยูงไทยภายในประเทศไทยให้เป็นไปได้ง่ายมากขึ้น ลดอัตราการแตกหักของก้อนดินปลูก