การพัฒนาสีเพ้นต์ผ้าจากน้ำครามเหลือทิ้งด้วยสารยึดติดตามธรรมชาติสู่ตลาดสินค้าโอทอปของชุมชน
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
อชิรญาณ์ ลวกุณ, ธัญชนก อินธิแสง
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
วิมลสิริ ปังอุทา, เสาวรจนี จันทวงค์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
โครงงานเรื่องการพัฒนาสีเพ้นต์ผ้าจากน้ำครามเหลือทิ้งด้วยสารยึดติดทีมีตามธรรมชาติสู่ตลาดสินค้าโอทอปของชุมชน มีวัตถุประสงค์ ศึกษาการเพ้นต์จากน้ำครามเหลือทิ้งในชุมชนพบว่า เปรียบเทียบความเข้มสีที่มีผลต่อความติดทนของการเพ้นท์สีกับน้ำคราม พบว่าปริมาณความเข้มสีที่สามารถติดทนกับผ้าได้ดีที่สุดคือ เพ้นต์สีจากน้ำครามผสมเนื้อคราม เนื่องจากค่าแตกต่างของสี (∆E) มากที่สุด ในอัตราส่วนน้ำคราม 15ml ต่อเนื้อคราม ศึกษาสารช่วยติดจากต้นกลายที่มีผลต่อการเพ้นต์สี เปรียบเทียบความเข้มสีที่มีผลต่อความติดทนของสีในกรณีที่ผสมน้ำคราม : สารยึดติด พบว่า ปริมาณความเข้มสีที่สามารถติดทนกับผ้าได้ดีที่สุดในอัตราส่วนน้ำคราม : สารยึดติด คือ
น้ำคราม 15 ml : ลำต้นกล้วย เนื่องจากมีค่าความแตกต่างของสี (∆E) มากที่สุด รองลงมาผลกล้วย และ ใบกล้วย ตามลำดับ ศึกษาอัตราส่วนของน้ำครามและสารช่วยติดที่มีผลต่อการเพ้นต์สี พบว่าเปรียบเทียบความเข้มสีที่มีผลต่อความติดทนของสีในกรณีที่ผสมน้ำคราม : สารยึดติด ในปริมาณที่แตกต่างกัน พบว่าปริมาณความเข้มสีที่สามารถติดทนกับผ้าได้ดีที่สุดที่สุดในอัตราน้ำคราม : สารยึดติด คือ น้ำคราม 15 ml : สารยึดติด 8 ml เนื่องจากมีค่าความแตกต่างของสี (∆E)มากที่สุด และ ประดิษฐ์วัสดุอุปกรณ์เชิงพาณิชย์จังหวัดสกลนคร พบว่าสามารถต่อยอดในเชิงธุรกิจได้