เรื่องการพัฒนาวัสดุดูดซับแอมโมเนียมไอออนจากคาร์อนกัมมันต์ เซลลูโลสจากเชื้อแบคทีเรีย Acetobacter xylinum ร่วมกับสารสกัดจากใบมันสำปะหลัง

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

สิริญา ทับยา, ศิรภัสศรณ์ แพรแก้ว, ศุภาวรรณ มาลัย

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

ต่อศักดิ์ สิงห์เผ่น, ศุภรดา พันธุ์โท

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนบางระกำวิทยศึกษา

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

บทคัดย่อ

น้ำเป็นสิ่งที่จำเป็นในการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดทั้งด้านการอุปโภค บริโภคและเป็นที่อยู่ อาศัยของสิ่งมีชีวิตบางชนิด แต่กิจกรรมของมนุษย์ทำให้มีผลกระทบต่อทางตรงและทางอ้อม ทำให้แหล่งน้ำมี การเปลี่ยนแปลงและเสื่อมสภาพไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ เช่น การปล่อยน้ำเสียจากโรงงาน อุตสาหกรรมและครัวเรือนลงสู่แหล่งน้ำ จะทำให้เกิดแอมโมเนียซึ่งจะอยู่ในรูปของแอมโมเนียมไอออนเป็นส่วน ใหญ่ และถ้าหากหากดื่มน้ำที่มีแอมโมเนียมไอออนปนเปื้อนสามารถทำให้เกิดอาการคลื่นไส้อาเจียน ปวดท้อง รุนแรง เจ็บหน้าอกและอาจชักถึงตายได้ หากสัมผัสกับผิวหนังหรือดวงตาจะทำให้เกิดการระคายเคือง และถ้า หากสูดดมเข้าไปสามารถทำให้เกิดพิษต่อระบบหายใจได้ ที่ผ่านมาพบว่ามีวัสดุดูดซับชีวภาพหลายชนิดที่ สามารถดูดซับแอมโมเนียมไอออนปนเปื้อนที่ปนเปื้อนในแหล่งน้ำได้ เช่น คาร์บอนกัมมันต์ แต่คาร์บอนกัมมันต์ แต่ละชนิดมีประสิทธิภาพที่แตกต่างกัน โครงงานนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเตรียมวัสดุดูดซับคาร์บอนกัมมันต์จากกากมันสำปะหลัง เซลลูโลสจากเชื้อแบคทีเรียโดยมีอาหารเลี้ยงเชื้อมาจากน้ำตาลรีดิวซ์ในกากมันสำปะหลังและเซลลูโลสจากเชื้อ แบคทีเรียร่วมกับสารสกัดจากใบมันสำปะหลังเพื่อเป็นตัวดูดซับแอมโมเนียมไอออนที่อยู่ในแหล่งน้ำ โดย วางแผนการศึกษา เป็น 4 ตอน ตอนที่ 1 การเตรียมเซลลูโลสจากแบคทีเรีย Acetobacter xylinum ตอนที่ 2 การสกัดสารแทนนินจากใบมันสำปะหลัง ตอนที่ 3 การผลิตคาร์บอนกัมมันต์ และตอนที่ 4 การหา ประสิทธิภาพและทดสอบประสิทธิภาพของคาร์บอนกัมมันต์