การศึกษาตัวยับยั้งที่ออกฤทธิ์ดีกับโปรตีน 3OA1 เพื่อยับยั้งการทำงานของโรคพิษสุนัขบ้า
- ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
พัชรวรรณ นิลคำ, อภิสิทธิ์ ศรีสละ, สมิทธิ์ ว่องประสพสุข
- อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์
วิภาวี ศรีหานนท์
- โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์
- ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์
บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์
การศึกษาเรื่อง การศึกษาตัวยับยั้งที่ออกฤทธิ์ดีกับโปรตีน 3OA1 เพื่อยับยั้งการทำงานของโรคพิษสุนัขบ้า มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบประสิทธิภาพระหว่างตัวยับยั้งที่จำลองขึ้นกับตัวยับยั้งต้นแบบ (Sulfate, SO4 2- ) 2) เปรียบเทียบจำนวนพันธะไฮโดรเจนที่เกิดระหว่างโปรตีนไวรัสพิษสุนัขบ้า (3OA1) กับตัวยับยั้งที่จ ลองขึ้น โดยเปรียบเทียบการจับกับตัวยับยั้งต้นแบบ ทั้งนี้ ดำเนินการทดลองโดยใช้โปรแกรม Discovery Studio 2016 Client ในการจำลองการสร้างพันธะระหว่างโปรตีนไวรัสพิษสุนัขบ้ากับตัวยับยั้งการทำงาน 2 ชนิด คือ Mansonone G และ Chalcone พร้อมทั้งหาค่าพลังงานพันธะและจำนวนของพันธะไฮโดรเจน เพื่อใช้พิจารณาเสถียรภาพของโมเลกุล โดยเสถียรภาพของโมเลกุลจะแปรผกผันกับค่าพลังงานพันธะ และแปรผันตรงกับจำนวนของพันธะไฮโดรเจน จากผลการทดลองพบว่า 1) ค่าพลังงานพันธะของ Mansonone G ที่จับกับโปรตีนไวรัสพิษสุนัขบ้า เท่ากับ -56.03 kcal/mol ซึ่งมีค่าใกล้เคียงกับตัวยับยั้งต้นแบบ SO4 2- 2) จำนวนพันธะไฮโดรเจนของตัวยับยั้ง Mansonone G เมื่อจับกับโปรตีนไวรัสพิษสุนัขบ้า มีจำนวน 5 พันธะ ซึ่งมีค่ามากที่สุด จึงสรุปได้ว่าตัวยับยั้ง Mansonone G สามารถมีประสิทธิภาพยับยั้งไวรัสพิษสุนัขบ้าได้ดีที่สุด
คำสำคัญ: ไวรัสพิษสุนัขบ้า, Mansonone G, Chalcone