การใช้ประโยชน์จากน้ำทิ้งเหลือใช้จากกระบวนการผลิตส้มแขกตากแห้งสำหรับการจับตัวยางก้อนถ้วย

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

รอยมี เลาะแม, ซามีน ยือราเฮง, ฟะฮ์มี เลาะแม

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

นูซีรา สะแม, ภูริวัฒน์ จิตติอาภรณ์

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนดารุสสาลาม

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2565

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

โครงงานวิทยาศาสตร์นี้ เป็นการศึกษาการใช้ประโยชน์จากน้ำทิ้งเหลือใช้จากกระบวนการผลิตส้มแขกตาก

แห้งสำหรับการจับตัวน้ำยางเพื่อผลิตยางก้อนถ้วย โดยแบ่งการทดลองออกเป็น 3 ขั้นตอนคือ ตอนที่ 1 ศึกษาการ

เตรียมน้ำทิ้งเหลือใช้จากการแช่ส้มแขก โดยศึกษาผลของระยะเวลาในการแช่ส้มแขก ตอนที่ 2 ศึกษาการจับตัวของ

น้ำยางโดยใช้น้ำทิ้งเหลือใช้จากการแช่ส้มแขก เปรียบเทียบกับกรดฟอร์มิก ที่มีต่อระยะเวลาและลักษณะการจับตัว

ของยางก้อนถ้วย และตอนที่ 3 ศึกษาประสิทธิภาพการจับตัวของน้ำยางเป็นยางก้อนถ้วย และสมบัติทางกายภาพ

ของยางก้อนถ้วยที่ได้จากการจับตัวของน้ำยางด้วยน้ำทิ้งเหลือใช้จากการแช่ส้มแขก โดยเปรียบเทียบกับกรดฟอร์มิก

ซึ่งโครงงานวิทยาศาสตร์นี้เป็นการใช้ประโยชน์และเพิ่มมูลค่าจากน้ำทิ้งเหลือใช้จากกระบวนการผลิตส้มแขกตาก

แห้งต่ออุตสาหกรรมน้ำยาง นอกจากนี้ยังช่วยลดปัญหาสิ่งแวดล้อมจากการทิ้งน้ำทิ้งเหลือใช้จากกระบวนการผลิต

ส้มแขกตากแห้ง อีกทั้งเพิ่มความปลอดภัยให้แก่ผู้ใช้งานและผู้ปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมการจับตัวน้ำยาง