การศึกษาและเปรียบเทียบหาอัตราส่วนระหว่างผักตบชวา ชานอ้อย และดอกหญ้าขจรจบ เพื่อพัฒนาเป็นทุ่นดูดซับน้ำมัน

ชื่อนักเรียนผู้จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

บัณฑิตา พูลวิริยะ, ปวิชญา นนทะโคตร

อาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานวิทยาศาสตร์

จิราภา ยอดเพชร

โรงเรียนที่กำกับดูแลโครงงานวิทยาศาสตร์

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย พิษณุโลก

ปีที่จัดทำโครงงานวิทยาศาสตร์

พ.ศ. 2563

บทคัดย่อโครงงานวิทยาศาสตร์

ปัญหาทางสิ่งแวดล้อมเป็นปัญหาที่ต้องได้รับการแก้ไขอย่างรวดเร็วและปัญหาที่มีให้เห็นเกี่ยวกับการขนส่งทางทะเลคือ การรั่วไหลของน้ำมันที่เป็นมลพิษลงสู่ทะเลและมหาสมุทรทำให้เกิดผลเสียกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ตามมา เช่น ทำให้แสงอาทิตย์ไม่สามารถส่องผ่านลงสู่แหล่งน้ำ ลดการละลายของออกซิเจน สัตว์น้ำดูดซึมน้ำมันเข้าสู่ร่างกาย รวมไปถึงปัญหาการเดินเรือและทัศนียภาพต่างๆ จากเหตุผลดังกล่าว จึงทำให้พวกเราได้ศึกษาเกี่ยวกับเส้นใยธรรมชาติและเกิดแนวคิดที่จะนำเส้นใยจากพืชได้แก่ ผักตบชวา ชานอ้อย ดอกหญ้ามาหาอัตราส่วนการดูดซับที่ดีที่สุดแล้วแปรรูปเป็นทุ่นที่ใช้ในการดูดซับน้ำมันจากแหล่งน้ำและนำไปทดสอบ เพื่อนำมาแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการปนเปื้อนน้ำมันในแหล่งน้ำให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น คือมีความสามารถในการดูดซับน้ำมันสูง มีต้นทุนต่ำ สามารถทดแทนสารเคมีได้และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม โดยมีวิธีการทดลองในตอนที่ 1 ศึกษาลักษณะเส้นใยธรรมชาติผักตบชวา ชานอ้อย และดอกหญ้าขจรจบโดยใช้เครื่อง Scanning Electron Microscope ตอนที่ 2 ศึกษาหาอัตราส่วนของเส้นใยที่ดูดซับน้ำมันได้ดีที่สุด และในตอนที่ 3 เปรียบเทียบประสิทธิภาพของทุ่นดูดซับที่ผลิตได้กับตัวดูดซับที่มีขายตามท้องตลาด