เล่มที่ 89
ส่วนที่ 491
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 491 อ้างอิง: Book 89, Section 491 ประเภท: section
เนื้อหา
ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๒. อารัมมณปัจจัย ๑. สวิตักกธรรม เป็นปัจจัยแก่สวิตักกธรรม ด้วย อำนาจของอารัมมณปัจจัย คือ เพราะปรารภขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสวิตักกธรรม ขันธ์ทั้งหลาย ที่เป็นสวิตักกธรรม ย่อมเกิดขึ้น. พึงกระทำมูล (วาระที่ ๒) เพราะปรารภขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสวิตักกธรรม ขันธ์ทั้งหลายที่เป็น อวิตักกธรรมและวิตก ย่อมเกิดขึ้น. พึงกระทำมูล (วาระที่ ๓) เพราะปรารภขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสวิตักกธรรม ขันธ์ทั้งหลายที่เป็น สวิตักกธรรมและวิตก ย่อมเกิดขึ้น. ๔. อวิตักกธรรม เป็นปัจจัยแก่อวิตักกธรรม ด้วย อำนาจของอารัมมณปัจจัย คือ พระอริยะทั้งหลายออกจากฌานที่เป็นอวิตักกธรรม แล้วพิจารณา ฌานที่เป็นอวิตักกธรรม, ออกจากมรรคแล้วพิจารณามรรค, ออกจากผลแล้ว พิจารณาผล, พิจารณานิพพาน. นิพพาน เป็นปัจจัยแก่มรรคที่เป็นอวิตักกธรรม แก่ผล แก่วิตก ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย. บุคคลพิจารณาเห็นจักษุ ฯลฯ หทยวัตถุ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอวิตักก- ธรรม และวิตก โดยความเป็นของไม่เที่ยง ฯลฯ ย่อมยินดี ย่อมเพลิดเพลิน ยิ่ง เพราะปรารภจักษุเป็นต้นนั้น วิตก ย่อมเกิดขึ้น. บุคคลเห็นรูปด้วยทิพยจักษุ ฟังเสียงด้วยทิพโสตธาตุ. บุคคลรู้จิตของบุคคลผู้พร้อมเพรียงด้วยจิต ที่เป็นอวิตักกธรรม ด้วย อำนาจของเจโตปริยญาณ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ