เล่มที่ 89
ส่วนที่ 489
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 489 อ้างอิง: Book 89, Section 489 ประเภท: section
เนื้อหา
การนับทั้งสองนัยนอกนี้ก็ดี นิสสยวาระก็ดี พึงกระทำอย่างนี้. สังสัฏฐวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย ๑. สวิตักกธรรม เจือกับสวิตักกธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นสวิตักกธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๒. อวิตักกธรรม เจือกับสวิตักกธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย คือ วิตก เจือกับขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสวิตักกธรรม. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๓. สวิตักกธรรม และอวิตักกธรรม เจือกับสวิตักก- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และวิตก เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นสวิตักกธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๔. อวิตักกธรรม เจือกับ อวิตักกธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นอวิตักกธรรม, ขันธ์ ๒ เจือกับ ขันธ์ ๒. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๕. สวิตักกธรรม เจือกับอวิตักกธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย เจือกับวิตก, ในปฏิสนธขณะ ฯลฯ ๖. สวิตักกธรรม เจือกับสวิตักกธรรม และอวิตักก- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นสวิตักกธรรม และวิตก ฯลฯ ขันธ์ ๒. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๖ วาระ ใน อธิปติปัจจัย มี ๖ วาระ ในปัจจัยทั้งปวง มี ๖ วาระ ในอวิคตปัจจัย มี ๖ วาระ. ปัจจนียนัย นเหตุปัจจัย ๑. สวิตักกธรรม เจือกับสวิตักกธรรม เกิดขึ้น เพราะ นเหตุปัจจัย โดยนัยนี้ พึงกระทำเป็น ๖ วาระ เหมือนกับอนุโลม พึงกำหนด คำว่า อเหตุกะ มี ๓ วาระ เหมือนกัน พึงยกโมหะออกเสีย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ