เล่มที่ 89
ส่วนที่ 198
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 198 อ้างอิง: Book 89, Section 198 ประเภท: section
เนื้อหา
การนับสองวาระนอกนี้ก็ดี นิสสยวาระก็ดี พึงกระทำอย่างนี้. สังสัฏฐวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย ๑. พาหิรธรรม เจือกับอัชฌัตติกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย เจือกับจิต. ในปฏิสนธิขณะ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย เจือกับจิต. ๒. พาหิรธรรม เจือกับพาหิรธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นพาหิรธรรม ฯลฯ เจือกับขันธ์ ๒. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๓. อัชฌัตติกธรรม เจือกับพาหิรธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ จิต เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นพาหิรธรรม. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๔. อัชฌัตติกธรรม และพาหิรธรรม เจือกับพาหิร- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ และจิต เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นพาหิรธรรม ฯลฯ เจือกับขันธ์ ๒. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๕. พาหิรธรรม เจือกับอัชฌัตติกธรรม และพาหิร- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นพาหิรธรรม และจิต ฯลฯ เจือ กับขันธ์ ๒. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๕ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๕ วาระ ในปัจจัยทั้งปวง มี ๕ วาระ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. ปัจจนียนัย ๑. เหตุปัจจัย พาหิรธรรม เจือกับอัชฌัตติกธรรม เกิดขึ้น เพราะ นเหตุปัจจัย พึงทำ ๕ วาระ อย่างนี้ มี ๓ นัย เหมือนกับ โมหะ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ