เล่มที่ 87
ส่วนที่ 523
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 523 อ้างอิง: Book 87, Section 523 ประเภท: section
เนื้อหา
บุคคลย่อมยินดี ย่อมเพลิดเพลินยิ่ง เพราะกระทำขันธ์ทั้งหลายที่เป็น อัชฌัตตธรรม ซึ่งเป็นพหิทธารัมมณธรรมให้เป็นอารมณ์อย่างหนักแน่น ครั้นกระทำขันธ์นั้นให้เป็นอารมณ์อย่างหนักแน่นแล้ว ราคะที่เป็นอัชฌัตตา- รัมมณธรรม ย่อมเกิดขึ้น ฯลฯ ทิฏฐิ ย่อมเกิดขึ้น. อัชฌัตตารัมมณรรม เป็นปัจจัยแก่อัชฌัตตา- รัมมณธรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม ที่เกิดก่อน ๆ เป็น ปัจจัยแก่ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม ที่เกิดหลัง ๆ ด้วยอำนาจของ อนันตรปัจจัย. อัชฌัตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่พหิทธา- รัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. คือ จุติจิตที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปปัตติจิตที่เป็น พหิทธารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ภวังค์ที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่อาวัชชนะที่เป็นพหิท- ธารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. ขันธ์ทั้งหลายที่อัชฌัตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะที่เป็น พหิทธารัมมณธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย. อนุโลมที่เป็นอัชฌัตตารัมมณธรรม เป็นปัจจัยแก่โคตรภู. อนุโลมเป็นปัจจัยแก่โวทาน, อนุโลม เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติ, เนวสัญญานาสัญญายตนะของบุคคลผู้ออกจากนิโรธ เป็นปัจจัยแก่ผล- สมาบัติ ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ