เล่มที่ 87
ส่วนที่ 377
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 377 อ้างอิง: Book 87, Section 377 ประเภท: section
เนื้อหา
อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โคตรภู อนุโลม เป็นปัจจัยแก่โวทาน ด้วย อำนาจของอาเสวนปัจจัย. อนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่มิจฉัตตนิยตธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย คือ โทมนัสที่เป็นอนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่โทมนัสที่เป็นมิจฉัตตนิยต- ธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย อนิยตมิจฉาทิฏฐิ เป็นปัจจัยแก่นิยต- มิจฉาทิฏฐิ ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย. อนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมมัตตนิยตธรรม ด้วยอำนาจของอาเสวนปัจจัย คือ โคตรภู เป็นปัจจัยมรรค, โวทาน เป็นปัจจัยแก่มรรค ด้วย อำนาจของอาเสวนปัจจัย. มิจฉัตตนิตยธรรม เป็นปัจจัยแก่มิจฉัตตนิยต- ธรรม ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ ทั้งหลาย ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย. มิจฉัตตนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่อนิยตธรรม ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย มี ๒ อย่าง คือที่เป็น สหชาตะ และ นานาขณิกะ ที่เป็น สหชาตะ ได้แก่ เจตนาที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย. ที่เป็น นานาขณิกะ ได้แก่ เจตนาที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่วิบากขันธ์ และกฏัตตา- รูปทั้งหลาย ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย. มิจฉัตตนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่มิจฉัตตนิยต- ธรรม และอนิยตธรรม ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่เป็นมิจฉัตตนิยตธรรม เป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ และ จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลาย ด้วยอำนาจของกัมมปัจจัย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ