เล่มที่ 87
ส่วนที่ 266
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 266 อ้างอิง: Book 87, Section 266 ประเภท: section
เนื้อหา
อัปปมาณธรรม อาศัยอัปปมาณธรรม ฯลฯ เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอัปปมาณธรรม ซึ่งเป็นวิบาก ฯลฯ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒. ปริตตธรรม อาศัยขันธ์ที่เป็นอัปปมาณธรรม ฯลฯ เพราะ นอาเสวนปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอัปปมาณธรรม. ปริตตธรรม และอัปปมาณธรรม อาศัยอัปป- มาณธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอัปปมาณธรรม ซึ่งเป็นวิบาก ฯลฯ. ปริตตธรรม อาศัยปริตตธรรม และมหัคคต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัปปมาณธรรม และ มหาภูตรูปทั้งหลาย ปริตตธรรม อาศัยปริตตธรรม และมหัคคต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นมหัคคตธรรม และมหาภูตรูป ทั้งหลาย. ในปฏิสนธิขณะ กฏัตตารูป อาศัยขันธ์ที่เป็นมหัคคตธรรม และมหา- ภูตรูปทั้งหลาย. มหัคคตธรรม อาศัยปริตตธรรม และมหัคคต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมหัคคตธรรม และ หทยวัตถุ ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ๑๓. ปริตตธรรม และมหัคคตธรรม อาศัยปริตต- ธรรมและมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ