เล่มที่ 87
ส่วนที่ 103
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 103 อ้างอิง: Book 87, Section 103 ประเภท: section
เนื้อหา
ทัสสเนนปหาตัพพเหตุธรรม อาศัยทัสสเนน- ปหาตัพพเหตุกธรรม และเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุก- ธรรม ฯลฯ คือ เจตนาที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยขันธ์ทั้งหลาย ที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม และหทยวัตถุ สัมปยุตตเจตนา อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา และโมหะ. ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยภาวนายปหา- ตัพพเหตุกธรรม และเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะนกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่เป็นภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยขันธ์ทั้งหลาย ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ และโมหะ. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม อาศัยทัสสเนนปหา- ตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะนวิปากปัจจัย. พึงการทำให้บริบูรณ์. ฯลฯ เพราะนอาหารปัจจัย คือ พาหิรรูป... อุตุสมุฏฐานรูป ฯลฯ ส่วนอสัญญสัตว์ทั้งหลาย ฯลฯ ฯลฯ เพราะนอินทริยปัจจัย คือ พาหิรรูป... อาหารสมุฏฐานรูป... อุตุสมุฏฐานรูป ฯลฯ. ส่วนอสัญญสัตว์ทั้งหลาย รูปชีวิตินทรีย์ อาศัยมหาภูตรูปทั้งหลาย. ฯลฯ เพราะนฌานปัจจัย คือ ขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยปัญจวิญญาณ ฯลฯ พาหิรรูป.... อาหารสมุฏฐานรูป. . . อุตุสมุฏฐานรูป ฯลฯ. ฯลฯ เพราะนมัคคปัจจัย คือ ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๑ ซึ่งเป็นอเหตุกะ ฯลฯ ๑๗. นสัมปยุตตปัจจัย ๑๘. นวิปปยุตตปัจจัย
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ