เล่มที่ 85
ส่วนที่ 388
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 388 อ้างอิง: Book 85, Section 388 ประเภท: section
เนื้อหา
๒๑. บุคคลทำลายสงฆ์ให้แตกกันแล้ว เพื่อจะลบล้างผลของ การทำลายสงฆ์นั้น จึงให้ทาน สมาทานศีล การทำอุโบสถกรรม. [๕๕๒] ๖. อกุศลธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรม ด้วยอำนาจ ของอุปนิสสยปัจจัย มี ๒ อย่าง คือ ที่เป็น อนันตรูปนิสสยะ และ ปกตูปนิสสยะ ที่เป็น อนันตรูปนิสสยะ ได้แก่ ๑. อกุศลเป็นปัจจัยแก่วุฏฐานะ ด้วยอำนาจของอุปนิสสย- ปัจจัย. ที่เป็น ปกตูปนิสสยะ ได้แก่ ๑. บุคคลอาศัยราคะแล้ว ทำตนให้เดือดร้อน ทำตนให้เร่า- ร้อน ย่อมเสวยทุกข์ อันมีการแสวงหาเป็นมูล. ๒. บุคคลอาศัยโทสะ โมหะ มานะ ทิฏฐิ ความปรารถนา แล้ว ทำคนให้เดือนร้อน ทำคนให้เร่าร้อน ย่อมเสวยทุกข์ อันมีการแสดง หาเป็นมูล. ๓. ราคะ โทสะ โมหะ มานะ ทิฏฐิ ความปรารถนา เป็น ปัจจัยแก่สุขทางกาย ทุกข์ทางกาย และผลสมาบัติ ด้วยอำนาจของอุป- นิสสยปัจจัย. ๔. อกุศลกรรม เป็นปัจจัยแก่วิบาก ด้วยอำนาจของอุป- นิสสยปัจจัย. [๕๕๓] ๗. อัพยากตธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรม ด้วยอำนาจ ของอุปนิสสยปัจจัย มี ๓ อย่าง คือ ที่เป็น อารัมมณูปนิสสยะ อนันตรูปนิสสยะ และ ปกตูปนิสสยะ ที่เป็น อารัมมณูปนิสสยะ ได้แก่ ๑. พระอรหันต์กระทำผลให้เป็นอารมณ์อย่างหนักแน่น แล้ว พิจารณา กระทำนิพพานให้เป็นอารมณ์อย่างหนักแน่น แล้วพิจารณา.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ