เล่มที่ 80
ส่วนที่ 491
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 491 อ้างอิง: Book 80, Section 491 ประเภท: section
เนื้อหา
ปรวาที ไม่พึงกล่าวว่า ญาณให้สมมติ มีสัจจะ เป็นอารมณ์เท่านั้น ไม่มีธรรมอื่นเป็น อารมณ์ หรือ ? ป. บุคคลผู้เข้าสมาบัติปฐวีกสิณเป็นอารมณ์ มี ญาณ และปฐวีกสิณเป็นสมมติสัจจะ มิใช่หรือ ? ป. หากว่า บุคคลผู้เข้าสมาบัติมีปฐวีกสิณเป็น อารมณ์ มีญาณ และปฐวีกสิณเป็นสมมติสัจจะ ด้วยเหตุนั้นนะท่าน จึงต้องกล่าวว่า ญาณในสมมติมีสัจจะเป็นอารมณ์เท่านั้น ไม่มีธรรมอื่น เป็นอารมณ์. ป. ไม่พึงกล่าวว่า ญาณในสมมติ มีสัจจะเป็นอา- รมณ์เท่านั้น ไม่มีธรรมอื่นเป็นอารมณ์ หรือ ? ป. บุคคลผู้เข้าสมาบัติมีอาโปกสิณเป็นอารมณ์ ฯลฯ มีเตโชกสิณเป็นอารมณ์ ฯลฯ บุคคลผู้ให้อยู่ซึ่งคิลานปัจจยเภสัชชบริ- ขาร มีญาณและคิลานปัจจัยเภสัชชบริขารเป็นสมมติสัจจะ มิใช่หรือ ? ป. หากว่า บุคคลผู้ให้อยู่ซึ่งคิลานปัจจยเภสัชชบริ- ขาร มีญาณและคิลานปัจจยเภสัชชบริขารเป็นสมมติสัจจะ ด้วยเหตุนั้น นะท่านจึงต้องกล่าวว่า ญาณในสมมติมีสัจจะเป็นอารมณ์เท่านั้น ไม่มี ธรรมอื่นเป็นอารมณ์. ส. ญาณในสมมติ มีสัจจะเป็นอารมณ์เท่านั้น ไม่ มีธรรมอื่นเป็นอารมณ์ หรือ ? ส. กำหนดรู้ทุกข์ได้ ละสมุทัยได้ กระทำนิโรธ ให้แจ้งได้ ยังมรรคให้เกิดได้ด้วยญาณนั้น หรือ ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯ ล ฯ สัมมติญาณกถา จบ
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ