เล่มที่ 78
ส่วนที่ 966
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 966 อ้างอิง: Book 78, Section 966 ประเภท: section
เนื้อหา
สมุทยสัจจะ บัณฑิตพึงทราบด้วยสามารถแห่งปหานปริญญา ในคำว่า สมุทยสัจจะ เป็นอภิญเญยยะ เป็นปริญเญยยะ เป็นปหาตัพพะ เป็นต้น. อธิบายสารัมมณานารัมมณาทิวาระที่ ๘ ในวาระที่ ๘ บัณฑิตพึงทราบ ความไม่มีอารมณ์ (อนารัมมณะ) และมีอารมณ์ (อารัมมณะ) ด้วยสามารถแห่งอารมณ์ทั้งหลาย มีรูปเป็นต้น และแห่งวิญญาณทั้งหลายมีจักขุวิญญาณเป็นต้น. ในวาระที่ ๙ มีเนื้อความตื้นทั้งนั้น. แม้ใน วาระที่ ๑๐ คำใด ที่ข้าพเจ้าพึงกล่าว คำนั้น ทั้งหมด ข้าพเจ้า กล่าวแล้วในวาระว่าด้วยปัญหาปุจฉกะนั้น ๆ นั่นแล. วรรณนาธัมมหทยวิภังค์ในสัมโมหวิในทนีอรรถกถาวิภังค์ จบเพียงเท่านี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงเคารพ ธรรม ทรงมีหมู่ทวยเทพนับพันห้อมล้อม แล้วทรงแสดงพระอภิธรรมแก่เทพทั้งหลาย เคารพธรรม ในเทพนคร. ทรงเป็นนาถะพระองค์เดียวไม่มีบุรุษ เป็นสหาย ตรัสวิภังคปกรณ์อันเป็นปกรณ์ที่ ๒ มีคุณบริสุทธิ์ประดับด้วยวิภังค์ ๑๘ วิภังค์ อันใดไว้ เพื่อประกาศอรรถแห่งปกรณ์นั้น ข้าพเจ้าผู้ชื่อว่า พุทธโฆสะ ผู้อันพระสงฆ์- เถระนิมนต์แล้ว ด้วยคุณอันตั้งอยู่ คือ มีอินทรีย์อันสำรวมแล้ว มีคติไม่ชักช้า มี ความรู้ดี ด้วยเหตุนี้ข้าพเจ้าจึงถือเอา อรรถกถาเริ่มรจนาในอรรถอันละเอียดอ่อน ด้วยดี ชื่อว่า สัมโมหวิโนทนี เพื่อบรรเทา โมหะความหลงมาอธิบาย สัมโมหวิโนทนีนี้ รวมเอาสาระแห่งอรรถกถาของอาจารย์ใน ปางก่อนไว้ บัดนี้ปกรณ์นี้ถึงที่สุดแล้วด้วย พระบาลี ๔๐ ภาณวาร ปราศจากอันตรายแล้ว ฉันใด ขอมโนรถแม้ทั้งปวงของสรรพสัตว์ ทั้งหลาย จงปราศจากมลทินทั้งหลาย จง สำเร็จสมปณิธานความปรารถนาฉันนั้น เถิด.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ