เล่มที่ 74

ส่วนที่ 334

หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 334 อ้างอิง: Book 74, Section 334 ประเภท: section


เนื้อหา

ทราบว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าเมื่อจะทรงยกย่องบุรพจรรยาของพระ- องค์ จึงได้ตรัสธรรมบรรยายชื่อพุทธาปทานีย์ ด้วยประการฉะนี้แล. การบำเพ็ญบารมีอันเป็นเครื่องบ่มพระโพธิ- ญาณเหล่านี้ จัดเป็นบารมี ๑๐ อุปบารมี ๑๐ ปรมัตถบารมี ๑๐ คือการบำเพ็ญทานในภพที่ ตถาคตเป็นพระเจ้าสิวิราชผู้ประเสริฐเป็นทาน- บารมี ในภพที่เราเป็นเวสสันดรและเป็น เวลามพราหมณ์ เป็นทานอุปบารมี ในภพที่เรา เป็นอกิตติดาบสอดอาหารนั้นเป็นทานอุปบารมี ในภพที่เราเป็นพระยาไก่ป่าสีลวนาคและพระ- ยากระต่าย เป็นทานปรมัตถบารมี ในภพที่เรา เป็นพระยาวานร ช้างฉันททันต์ และช้างเลี้ยง มารดา เป็นศีลบารมี พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้แสวง หาคุณยิ่งใหญ่ตรัสไว้ดังนี้ การรักษาศีลในภพ ที่เราเป็นจัมเปยยกนาคราช และภูริทัตตนาค- ราช เป็นศีลอุปบารมี ในภพที่เราเป็นสังข- ปาลบัณฑิต เป็นศีลปรมัตถบารมี ในภพที่เรา เป็นยุธัญชยกุมาร มหาโควินทพราหมณ์ คน เลี้ยงช้าง อโยฆรราชโอรส ภัลลาติ สุวรรณ- สาม มฆเทวะและเนมิราช บารมีเหล่านี้เป็น อุปปบารมี ในภพที่เราเป็นมโหสถผู้เป็นทรัพย์ ของรัฐ กุณฑลตัณฑิละและนกกระทาบารมี เหล่านี้เป็นปัญญาอุปบารมี ในภพที่เราเป็น วิธูรบัณฑิตและสุริยพราหมณ์มาตังคะ ผู้เป็น ศิษย์เก่าของอาจารย์ บารมีทั้ง ๒ ครั้งนี้ เป็น ปัญญาบารมี ในภพที่เราเป็นพระราชผู้มีศีล มี ความเพียร เป็นผู้ก่อให้เกิดสัตตุภัสตชาดก บารมีนี้แลเป็นปัญญาปรมัตถบารมี ในภพที่เรา เป็นพระราชาผู้มีความเพียร บากบั่น เป็น วีริยปรมัตถบารมี ในภพที่เราเป็นพระยาวานร ผู้มีครุธรรม ๕ ประการ เป็นวีริยบารมี ในภพ ที่เราเป็นธรรมปาลกุมาร เป็นขันติบารมี ใน ภพที่เราเป็นธรรมิกเทพบุตร ทำสงครามกับ อธรรมิกเทพบุตร เรียกว่าขันติอุปบารมี ใน ภพที่เราเป็นขันติวาทีดาบส แสวงหาพุทธภูมิ ด้วยการบำเพ็ญขันติบารมี ได้ทำกรรมที่ทำได้ ยากเป็นอันมาก นี้เป็นขันติปรมัตถบารมี ใน ภพที่เราเป็นสสบัณฑิต นกคุ่ม ซึ่งประกาศ คุณสัจจะยังไฟให้ดับด้วยสัจจะ นี้เป็นสัจจ- บารมี ในภพที่เราเป็นปลาอยู่ในน้ำ ได้ทำ สัจจะอย่างสูง ยังฝนให้ตกใหญ่ นี้เป็นสัจจ- บารมีของเรา ในภพที่เราเป็นสุปารบัณฑิตผู้ เป็นนักปราชญ์ ยังเรือให้ข้ามสมุทรจนถึงฝั่ง เป็นกัณหทีปายนดาบส ระงับยาพิษได้ด้วย สัจจะ และเป็นวานรข้ามกระแสแม่น้ำคงคา ได้ด้วยสัจจะ นี้เป็นสัจอุปบารมีของเรา ใน ภพที่เราเป็นสุตโสมราชา รักษาสัจจะอย่างสูง ช่วยปล่อยกษัตริย์ ๑๐๑ นี้ เป็นสัจปรมัตถ- บารมี อะไรที่จะเป็นความพอใจไปกว่าอธิษ- ฐาน นี้เป็นอธิษฐานบารมี ในภพที่เราเป็น- มาตังคชฎิล และช้างมาตังคะ นี้เป็นอธิษฐาน อุปบารมี ในภพที่เราเป็นมูคผักขกุมาร เป็น อธิษฐานปรมัตถบารมี ในภพที่เป็นมหากัณห- ฤาษี และพระเจ้าโสธนะ และบารมีสอง อย่าง คือในภพที่เราเป็นพระเจ้าพรหมทัต และคัณฑิติณฑกะ ที่กล่าวแล้วเป็นเมตตา.


หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ