เล่มที่ 74
ส่วนที่ 299
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 299 อ้างอิง: Book 74, Section 299 ประเภท: section
เนื้อหา
มารดาบิดาในครั้งนั้นได้เป็นตระกูลมหาราชในครั้งนี้. นันทบัณฑิต คือพระอานนท์เถระ. พระราชาคือพระสารีบุตรเถระ. พระราชาร้อยเอ็ดคือ พระอสีติมหาเถระ และพระเถระรูปอื่น ๆ บริษัท ๒๔ อักโขภินีคือพุทธบริษัท. โสณบัณฑิต คือพระโลกนาถ. เนกขัมมบารมียอดเยี่ยมอย่างยิ่งของโสณบัณฑิตนั้นก็จริง แม้ถึงอย่าง นั้นก็พึงเจาะจงกล่าวถึงบารมีที่เหลือโดยนัยดังกล่าวแล้วในหนหลังนั่นแล. อนึ่ง พึงประกาศคุณานุภาพของพระมหาสัตว์มีอาทิอย่างนี้คือ ความเป็นผู้ ไม่คำนึงในกามทั้งหลายโดยสิ้นเชิง. ความเป็นผู้มีความเคารพยำเกรง อย่าง แรงกล้าในมารดาบิดาทั้งหลาย ความไม่อิ่มด้วยการบำรุงมารดาบิดา. แม้เมื่อ มีการบำรุงมารดาบิดาเหล่านั้นอยู่ ก็ยังกาลเวลาทั้งหมดให้น้อมไปด้วยสมาบัติ วิหารธรรม ด้วยประการฉะนี้. จบ อรรถกถาโสณนันทปัณฑิตจริยาที่ ๕ จบ เนกขัมมมารมี ว่าด้วยจริยาวัตรของมูคผักขกุมาร อีกเรื่องหนึ่ง ในกาลเมื่อเราเป็นพระราช- โอรสของพระเจ้ากาสี ชนทั้งหลายเรียกเรา โดยชื่อว่า มูคผักขกุมารบ้าง เตมิยกุมารบ้าง ในกาลนั้น พระสนมนางในหมื่นหกพัน ไม่มี พระราชโอรส โดยวันคืนล่วงไป ๆ เราบังเกิด ผู้เดียว พระบิดารับสั่งให้ตั้งเศวตรฉัตร ให้ เลี้ยงดูเราผู้เป็นบุตรสุดที่รัก อันได้ด้วยยาก เป็นอภิชาตบุตร ทรงไว้ซึ่งความรุ่งเรือง บนที่ นอนในกาลนั้น เรานอนอยู่บนที่นอนอันอ่อน นุ่ม ตื่นขึ้นแล้วได้เห็นเศวตรฉัตรอันเป็นเหตุ ให้เราไปสู่นรก ความสะดุ้งหวาดกลัวเกิดขึ้น แล้วแก่เรา พร้อมกับได้เห็นฉัตร เราถึงความ วินิจฉัยว่า เมื่อไรหนอ เราจึงจะเปลื้องราช- สมบัตินี้ได้ เทพธิดาผู้เป็นสายโลหิตของเรามา ๑. พม่า เป็น เตมิยจริยา.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ