เล่มที่ 74
ส่วนที่ 236
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 236 อ้างอิง: Book 74, Section 236 ประเภท: section
เนื้อหา
จบ อรรถกถาธรรมเทวปุตตจริยาที่ ๘ ว่าด้วยจริยาวัตรของพระเจ้าชยทิส พระราชาทรงพระนามว่าชยทิส ทรงประ- กอบด้วยศีลคุณ เสวยสมบัติในพระนครอัน ประเสริฐชื่อกัปปิลา เป็นนครอุดมในปัญจาล รัฐ เราเป็นโอรสของพระราชาพระองค์นั้น มี ธรรมอันสดับแล้ว มีศีลงาม มีพระนามว่า อลีนสัตตกุมาร มีคุณสงเคราะห์บริวารชนทุก เมื่อ พระบิดาของเราเสด็จไปทรงล่าเนื้อ ได้ ทรงพบพระยาโปริสาท พระยาโปริสาทนั้นได้ จับพระบิดาของเราแล้วกล่าวว่า ท่านเป็น อาหารของเราอย่าดิ้นรน พระบิดาของเราทรง สดับคำของพระยาโปริสาทนั้น ทรงกลัวสะดุ้ง หวาดหวั่น พระองค์มีพระเพลาแข็งกระด้าง เพราะทอดพระเนตรเห็นพระยาโปริสาท พระ- ยาโปริสาทรับเอาเนื้อแล้วปล่อยไปโดยบังคับ ให้กลับมาอีก พระราชบิดาพระราชทานทรัพย์ แก่พราหมณ์ แล้วตรัสเรียกเรามาว่า พ่อลูก ชาย จงปกครองราชสมบัติ อย่าประมาทปก- ครองนครนี้ พระยาโปริสาทบังคับเราให้เรา กลับไปหาอีก เราถวายบังคมพระมารดาพระ- บิดาแล้ว ตกแต่งร่างกายสะพายธนูเหน็บพระ- แสงขรรค์ ออกไปหาพระยาโปริสาท (เราคิด ว่า) พระยาโปริสาทเห็นมีมือถืออาวุธ นางทีจัก สะดุ้งกลัว แต่เพราะเมื่อเราทำความสะดุ้งกลัว แก่พระยาโปริสาท ศีลของเราจะเศร้าหมอง เพระเรากลัวศีลจะขาดจึงไม่นำสิ่งที่น่าเกลียด (อาวุธ) เข้าไปใกล้พระยาโปริสาทนั้น เรามี เมตตาจิต กล่าวคำเป็นประโยชน์ ได้กล่าวคำ นี้ว่า ท่านจงเอาแก่นไม้มาก่อไฟให้เป็นกอง ใหญ่ เราจะโดดเข้าไฟ ท่านผู้เป็นพระปิตุจฉา ท่านทราบเวลาว่าเราสุกดีแล้วจงกินเถิด เราไม่ ได้รักษาชีวิตของเรา เพราะเหตุแห่งพระบิดา ผู้ทรงศีล เราได้ให้พระยาโปริสาทผู้ฆ่าสัตว์ เป็นปกติทุกเมื่อนั้นบวชแล้ว ฉะนี้แล.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ