เล่มที่ 73
ส่วนที่ 579
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 579 อ้างอิง: Book 73, Section 579 ประเภท: section
เนื้อหา
คำว่า ยาวตา นั้น เป็นคำแสดงขั้นตอน. ความว่า มีประมาณ เพียงไร. บทว่า พุทฺธภณิตํ ได้แก่ พระพุทธวจนะ. บทว่า โสภยึ ได้แก่ ให้งามแล้ว ให้แจ่มแจ้งแล้ว. บทว่า มม อจฺฉริยํ ความว่า พระผู้มี พระภาคเจ้ากัสสปะ ทรงเห็นสัมมาปฏิบัติของเรา ไม่ทั่วไปกับคนอื่นๆ น่า อัศจรรย์ไม่เคยมี. บทว่า สํสริตฺวา ได้แก่ ท่องเที่ยวไปในสังสารวัฏ. บทว่า อนาจรํ ได้แก่ อนาจารที่ไม่พึงทำ ไม่ควรทำ. ก็พระผู้มีพระภาคเจ้ากัสสปะพระองค์นั้น ทรงมีนครเกิดชื่อว่าพาราณสี มีชนกเป็นพราหมณ์ชื่อว่า พรหมทัตตะ มีชนนีเป็นพราหมณีชื่อว่า ธนวดี มีคู่พระอัครสาวกชื่อว่า พระติสสะ และ พระภารทวาชะ มีพุทธอุปัฏฐากชื่อว่า พระสัพพมิตตะ มีคู่พระอัครสาวิกาชื่อว่าพระอนุฬาและอุรุเวฬาโพธิพฤกษ์ ชื่อว่า นิโครธ ต้นไทร พระสรีระสูง ๒ ศอก พระชนมายุสองหมื่นปี ภริยา ชื่อว่า สุนันทา บุตรชื่อ วิชิตเสนะ ออกอภิเนษกรมณ์ด้วยยานคือปราสาท. ด้วยเหตุนั้น จึงตรัสว่า มีนคร ชื่อว่าพาราณสี มีกษัตริย์พระนามว่า กิกี ตระกูลของพระสัมพุทธเจ้าเป็นตระกูลใหญ่ อยู่ใน พระนครนั้น. พระกัสสปพุทธเจ้า ผู้แสวงหาคุณยิ่งใหญ่ มีชนก เป็นพราหมณ์ ชื่อว่าพรหมทัตตะ มีชนนีเป็นพราหมณ์ ชื่อว่า ธนวดี. พระกัสสปพุทธเจ้า ผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่ มีพระ- อัครสาวก ชื่อว่าพระติสสะ และพระภารทวาชะ มี พุทธอุปัฏฐากชื่อว่า พระสัพพมิตตะ.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ