เล่มที่ 73
ส่วนที่ 471
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 471 อ้างอิง: Book 73, Section 471 ประเภท: section
เนื้อหา
พระมหาวีระ ธัมมทัสสีนราสภ ผู้เลิศกว่านรชน อันท้าวมหาพรหมอาราธนาแล้ว ทรงประกาศ พระ- ธรรมจักร ณ มิคทายวัน. พระอัครสาวก ชื่อว่า พระปทุมะ พระปุสสเทวะ พระพุทธอุปัฏฐากชื่อว่า พระสุทัตตะ. พระอัครสาวกาชื่อว่าพระเขมาและพระสัจจนามา โพธิพฤกษ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เรียก ว่าพิมพิชาละ ต้นมะกล่ำเครือ. อัครอุปัฏฐากชื่อว่า สุภัททะ และกฏิสสหะ อัคร- อุปัฏฐายิกา ชื่อว่า สาฬิสา และกฬิสสา. พระพุทธเจ้า ผู้เสมอด้วยพระพุทธเจ้า ผู้ไม่มีผู้ เสมอ สูง ๘๐ ศอก รุ่งโรจน์ด้วยพระเดช ในหมื่น โลกธาตุ. พระองค์งดงาม เหมือนต้นพญาสาลพกฤษ์ที่ ออกดอกบานสะพรั่ง เหมือนสายฟ้าในนภากาศเหมือน ดวงอาทิตย์เที่ยงวัน. พระผู้มีพระจักษุดำรงอยู่ในโลกแสนปี พระชน- มายุของพระองค์ ผู้มีพระเดชไม่มีใครเทียบ พระองค์ นั้น ก็เท่าๆ กับสัตว์อื่น. พระองค์ทั้งพระสาวก ทรงแสดงพระรัศมีทำ พระศาสนาให้ไร้มลทินแล้ว ก็ดับขันธปรินิพพาน เหมือนดวงจันทร์เคลื่อนจากท้องนภากาศ. พระมหาวีระธัมมทัสสี ปรินิพพาน ณ พระวิหาร เกสาราม พระสถูปของพระองค์สูง ๓ โยชน์. จบวงศ์พระธัมมทัสสีพุทธเจ้าที่ ๑๕ พรรณนาวงศ์พระธัมมทัสสีพุทธเจ้าที่ ๑๕ เมื่อพระอัตถทัสสีสัมมาสัมพุทธเจ้าปรินิพพานแล้ว อันตรกัปก็ล่วงไป แล้ว เนื้อสัตว์ทั้งหลายที่มีอายุนับไม่ได้ลดลงโดยลำดับ จนมีอายุได้แสนปี พระศาสดาพระนามว่า ธัมมทัสสี ผู้ทำความสว่างแก่โลก ทำการกำจัดมลทิน มีโลภะเป็นต้น เป็นนายกเอกของโลก อุบัติขึ้นในโลก พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์นั้น ก็ทรงบำเพ็ญบารมีทั้งหลายบังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต จุติจากนั้น แล้ว ก็ทรงถือปฏิสนธิในพระครรภ์ของ พระนางสุนันทาเทวี อัครมเหสีของ พระเจ้าสรณะ ผู้เป็นที่พึ่งของโลกทั้งปวง ณ กรุงสรณะ ถ้วนกำหนดทศมาส พระองค์ก็ประสูติจากพระครรภ์พระชนนี ณ สรณะราชอุทยาน เหมือนจันทร์ เพ็ญโคจรลอดช่องเมฆ ในฤดูฝน เมื่อพระมหาบุรุษ พอประสูติจากพระครรภ์ พระชนนีเท่านั้น โวหารการว่ากล่าวที่ไม่ชอบธรรม ในศาสตร์และคัมภีร์อัน กล่าวด้วยเรื่องอธิกรณ์ (การตัดสินคดี) ก็เสื่อมหายไปเองแล ดำรงอยู่แต่การ ว่ากล่าวที่ชอบธรรมเท่านั้น ด้วยเหตุนั้น ในวันเฉลิมพระนามของพระองค์ พระชนกชนนีจึงเฉลิมพระนามว่า ธัมมทัสสี พระองค์ครองฆราวาสวิสัยอยู่ แปดพันปี นัยว่าทรงมีปราสาท ๓ หลัง ชื่อว่า อรชะ วิรชะ และ สุทัสสนะ มีพระสนมนารีสองแสนสองหมื่นนาง มีพระนาง วิจิโกฬิเทวี เป็นประมุข.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ