เล่มที่ 73
ส่วนที่ 417
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 417 อ้างอิง: Book 73, Section 417 ประเภท: section
เนื้อหา
พระปทุมุตตรพุทธเจ้า ผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่มี พระอัครสาวิกา ชื่อว่าพระอมิตา และ พระอสมา โพธิ- พฤกษ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ชื่อต้นสลละ (ต้นช้างน้าว). พระมหามุนีสูง ๕๘ ศอก พระลักษณะอันประ- เสริฐ ๓๒ เช่นเดียวกับรูปปฏิมาทอง. พระรัศมีแห่งพระสรีระ แผ่ไปรอบๆ ๑๒ โยชน์ ยอดเรือน บานประตู ฝา ต้นไม้ กองศิลา คือภูเขา ก็กั้นพระรัศมีนั้นไม่ได้. ในยุคนั้น มนุษย์มีอายุแสนปี พระปทุมุตตระ พุทธเจ้าพระองค์นั้น ทรงมีพระชนม์ยืนถึงเพียงนั้น ย่อมยังหมู่ชนเป็นอันมากให้ข้ามโอฆสงสาร. พระองค์ทั้งพระสาวก ยังชนเป็นอันมากให้ข้าม โอฆสงสาร ตัดความสงสัยทุกอย่างแล้ว ก็เสด็จดับ ขันธปรินิพพาน เหมือนกองไฟลุกโพลงแล้วก็ดับ ฉะนั้น. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นคสิลุจฺจยา ได้แก่ กองศิลากล่าวคือ ภูเขา. บทว่า อาวรณํ ได้แก่ ปกปิด ทำไว้ภายนอก. บทว่า ทฺวาทสโย- ชเน ความว่า พระรัศมีแห่งพระสรีระของพระผู้มีพระภาคเจ้า แผ่ไปในที่ ๑๒ โยชน์โดยรอบ ตั้งอยู่ทั้งกลางคืนกลางวัน. ในคาถาที่เหลือในที่ทุกแห่ง ความชัดแล้วทั้งนั้นแล. ตั้งแต่นี้ไป เราจักย่อความที่มาแล้วซ้ำซากมีการบำเพ็ญบารมีเป็นต้น จะกล่าวแต่ความที่แปลกกันเท่านั้น ก็หากว่า เราจะกล่าวซ้ำซากความที่กล่าว มาแล้วเมื่อไร จักจบ การพรรณนามีอย่างนี้แล.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ