เล่มที่ 73
ส่วนที่ 363
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 363 อ้างอิง: Book 73, Section 363 ประเภท: section
เนื้อหา
ปาพจน์คือธรรมวินัย อันพระอรหันต์ทั้งหลาย ผู้คงที่ ปราศจากราคะไร้มลทินให้แผ่ไปดีแล้ว คำ สั่งสอนพระชินพุทธเจ้า จึงงาม. พระศาสดา ผู้มีพระยศหาประมาณมิได้ พระ- องค์นั้นด้วย คู่พระสาวกอันใครๆ วัดมิได้ เหล่านั้น ด้วย ทั้งนั้นก็อันตรธานไปสิ้น สังขารทั้งปวง ก็ ว่างเปล่า แน่แท้. พระอโนมทัสสีพุทธเจ้า ผู้ชนะศาสดา ก็เสด็จ ดับขันธปรินิพพาน ณ พระวิหารธัมมาราม พระสถูป ของพระองค์ ณ อารามนั้น สูง ๒๐ โยชน์. จบวงศ์พระอโนมทัสสีพุทธเจ้าที่ ๗ พรรณนาวงศ์พระอโนมทัสสีพุทธเจ้าที่ ๗ เมื่อพระโสภิตพุทธเจ้า ปรินิพพานแล้ว ภายหลังสมัยของพระองค์ อสงไขยหนึ่ง ก็ว่างเว้นพระพุทธเจ้าทรงอุบัติ. เมื่ออสงไขยนั้นล่วงไปแล้ว ใน กัปหนึ่ง พระพุทธเจ้าก็บังเกิด ๓ พระองค์ คือ พระอโนมทัสสี พระปทุมะ พระนารทะ. บรรดาพระพุทธเจ้า ๓ พระองค์นั้น พระผู้มี พระภาคเจ้าอโนมทัสสีทรงบำเพ็ญบารมีสิบหกอสงไขยแสนกัป บังเกิด ณ สวรรค์ชั้นดุสิต อันทวยเทพอ้อนวอนแล้ว ก็จุติจากดุสิตสวรรค์นั้น ทรงถือ ปฏิสนธิในพระครรภ์ของ พระนางยโสธรา ผู้มีพระเต้าถันงามช้อน อัคร- มเหสีในราชสกุลของ พระเจ้ายสวา กรุง จันทวดีราชธานี. เล่ากันว่า เมื่อ พระอโนมทัสสีกุมาร อยู่ในครรภ์ของพระนางยโสธราเทวี ด้วยอานุภาพบุญ บารมี พระรัศมีแผ่ไปตลอดเนื้อที่ประมาณ ๘๐ ศอก รัศมีดวงจันทร์ดวงอาทิตย์ ข่มไม่ได้. ถ้วนกำหนดทศมาส พระนางก็ประสูติพระโพธิสัตว์ ปาฏิหารย์ ทั้งหลายมีนัยที่กล่าวไว้แต่หนหลัง.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ