เล่มที่ 73
ส่วนที่ 267
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 267 อ้างอิง: Book 73, Section 267 ประเภท: section
เนื้อหา
พระพิชิตมารทรงครอบครองอาคารสถานอยู่ หมื่นปี ทรงมีปราสาทอันอุดม ๓ หลัง ชื่อว่า หังสา ปราสาท โกญจาปราสาท และมยุราปราสาท. มีสนมนารี ๓ แสนนาง ล้วนประดับประดาสวย งาม พระมเหสีพระนามว่า ปทุมา พระโอรสพระนาม ว่า อุสภักขันธกุมาร. พระชินเจ้าทรงเห็นนิมิต ๔ ประการแล้ว ออก ผนวชด้วยคชยานคือ พระยาข้างต้น ทรงบำเพ็ญเพียร อยู่ ๑๐ เดือนเต็ม. ครั้นทรงบำเพ็ญเพียรแล้ว ก็ได้ตรัสรู้พระสัม- โพธิญาณ พระมหามุนีทีปังกร มหาวีรเจ้าอันพรหม ทูลอาราธนาแล้ว ทรงประกาศพระธรรมจักร ประทับ อยู่ที่นันทาราม ประทับนั่งที่ควงไม้ซึก ทรงปราบปราม เดียรถีย์. พระทีปังกรศาสดา ทรงมีพระอัครสาวก ชื่อว่า สุมังคละ และติสสะ มีพุทธอุปัฏฐาก ชื่อว่า สาคตะ. พระอัครสาวิกา ชื่อว่านันทาและสุนันทา ต้นไม้ ตรัสรู้ ของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น เรียกกัน ว่าต้นเลียบ. พระทีปังกรมหามุนี สูง ๘๐ ศอก สง่างาม เหมือนต้นไม่ประจำทวีป เหมือนต้นพระยาสาละออก ดอกบานเต็มต้น. พระผู้แสวงคุณยิ่งใหญ่พระองค์นั้น มีพระชน- มายุแสนปี พระองค์พระชนม์ยืนถึงเพียงนั้น จึงทรง ยังหมู่ชนเป็นอันมากให้ข้ามโอฆสงสารแล้ว ก็เสด็จ ดับขันธ์ปรินิพพาน ทั้งพระสาวก เหมือนกองไฟลุก โพลงแล้วก็ดับไป.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ