เล่มที่ 72
ส่วนที่ 257
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 257 อ้างอิง: Book 72, Section 257 ประเภท: section
เนื้อหา
ทราบว่า ท่านพระภัททากุณฑลเกสีภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วย ประการฉะนี้แล. [๑๖๒] ในกัปที่หนึ่งแสนแต่ภัทรกัปนี้ พระพิชิตมารพระนามว่า ปทุมุตตระ ผู้ทรงรู้จบ ธรรมทั้งปวง เป็นนายกของโลกเสด็จอุบัติขึ้นแล้ว ครั้งนั้น ดิฉันเกิดในสกุลหนึ่งในพระนคร หังสวดี เข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐกว่า นรชนพระองค์นั้นแล้ว ถึงพระองค์เป็นสรณะ ได้ฟังธรรมของพระองค์ซึ่งประกอบด้วย สัจจะ ๔ ไพเราะจับใจอย่างยิ่ง นำมาซึ่งสันติสุข แห่งจิต ครั้งนั้น พระธีรเจ้าผู้อุดมกว่าบุรุษ เมื่อ ทรงตั้งภิกษุณีองค์หนึ่งผู้ทรงจีวรเศร้าหมอง ทรง สรรเสริญในตำแหน่งเอตทัคคะ ดิฉันได้ฟังคุณ ของภิกษุณีแล้ว เกิดปีติมาก ทำสักการะแด่ พระพุทธเจ้าตามความสามารถ ตามกำลังหมอบลง ใกล้พระธีรมุนีแล้ว ปรารถนาตำแหน่งนั้น. ครั้งนั้น พระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นนายของ โลก ทรงอนุโมทนาเพื่อการได้ตำแหน่งว่า ในกัปที่หนึ่งแสนแต่กัปนี้ พระศาสดา พระนามว่าโคดม ซึ่งมีสมภพในวงศ์พระเจ้า- โอกกากราช จักเสด็จอุบัติขึ้นในโลก ท่านผู้เจริญจักเป็นธรรมทายาทของพระ- ศาสดาพระองค์นั้น เป็นโอรสอันธรรมนิรมิต เป็นสาวิกาของพระศาสดา มีนามชื่อว่า กิสาโคตมี ครั้งนั้นดิฉันได้ฟังพระพุทธพจน์นั้น แล้ว มีความยินดี มีจิตประกอบด้วยเมตตา บำรุง พระพิชิตมารผู้นำชั้นพิเศษ ด้วยปัจจัยทั้งหลาย จนตลอดชีวิต ด้วยกุศลกรรมที่ทำไว้แล้วนั้น และด้วย การตั้งเจตน์จำนงไว้ ดิฉันละร่างกายมนุษย์แล้ว ได้ไปสู่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ