เล่มที่ 72
ส่วนที่ 248
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 248 อ้างอิง: Book 72, Section 248 ประเภท: section
เนื้อหา
ทราบว่า ท่านพระเขมาภิกษุณีได้กล่าวคาถาเหล่านั้น ด้วยประการ ฉะนี้แล. [๑๕๙] พระอุบลวรรณาภิกษุณีถึงความ สำเร็จแห่งฤทธิ์ ถวายบังคมพระยุคลบาทของ พระศาสดาแล้วทูลว่า ข้าแต่พระมหามุนี หม่อมฉันขอกราบ ทูลว่า หม่อมฉันข้ามาพ้นชาติสงสารได้แล้ว บรรลุ ถึงอจลบท หมดสิ้นสรรพทุกข์แล้ว ขอประชุมชนผู้เลื่อมใสในพระพุทธศาสนา และพวกชนที่หม่อมฉันได้ทำความผิดให้ จงอด โทษให้หม่อมฉันเฉพาะพระพักตร์พระพิชิตมาร ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า หม่อมฉันขอกราบ ทูลว่า เมื่อหม่อมฉันท่องเที่ยวอยู่ในสงสาร ถ้ามี ความผิดพลาด ขอพระองค์ได้ทรงโปรดประทาน โทษแก่หม่อมฉันเถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนอุบลวรรณา ผู้ทำตามคำสอนของ เรา ท่านจงแสดงฤทธิ์ ตัดความสงสัยแห่งบริษัท สี่ในวันนี้เถิด. พระอุบลวรรณาเถรีกราบทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้มีความเพียรมาก มีปัญญา ทรงไว้ซึ่งความรุ่งเรือง หม่อมฉันเป็นธิดาแห่ง พระองค์ มีกรรมที่ทำยากมาก มีกรรมที่ทำ แสนยากทำไว้แล้ว ข้าแต่พระมหาวีระผู้มีจักษุ หม่อมฉันมีนามว่าอุบลวรรณา เพราะมีสีกาย เหมือนสีดอกอุบล เป็นธิดาแห่งพระองค์ ขอถวาย บังคมพระบาทยุคล พระราหุลเถระและหม่อมฉัน เกิดใน ภพเดียวกันมากหลายร้อยชาติ เป็นผู้มีฉันทจิต เสมอกัน มีความเกิดร่วมภพร่วมชาติกัน ในภพนี้ ซึ่งเป็นภพหลัง ก็มีนามเหมือนกันทั้งคู่ พระ- ราหุลเถระเป็นโอรส หม่อมฉันมีนามว่าอุบล- วรรณาเป็นธิดา ข้าแต่พระวีรเจ้า ขอเชิญทอด พระเนตรฤทธิ์ของหม่อมฉันเถิด หม่อมฉันจะ แสดงกำลังถวายพระศาสดา.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ