เล่มที่ 72
ส่วนที่ 224
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 224 อ้างอิง: Book 72, Section 224 ประเภท: section
เนื้อหา
พระมหาปชาบดีโคตมีได้กล่าวว่า เมื่อท่านทั้งหลายจะไปสู่นครคือนิพพาน ดิฉันจักว่าอะไรได้เล่า แล้วได้ออกจากสำนักนาง ภิกษุณีไปพร้อมกับพระภิกษุณีทั้งหมดในครั้งนั้น พระปชาบดีโคตมีภิกษุได้กล่าวกะทวย- เทพทั้งหลายที่สิง อยู่ ณ สำนักนางภิกษุณีว่า จง อดโทษแก่ดิฉันเถิด การเห็นสำนักนางภิกษุณี ของดิฉันนี้ เป็นการเห็นครั้งสุดท้าย ในที่ใดไม่มีความแก่หรือความตาย ไม่มี การสมาคมด้วยสัตว์และสังขารอันไม่เป็นที่รัก ไม่มีการพลัดพรากจากสัตว์และสังขารอันไม่เป็นที่รัก ที่นั้น นักปราชญ์กล่าวว่าเป็นอสังขตสถาน พระโอรสของพระสุคตเจ้าทั้งหลายที่ยัง ไม่ปราศจากราคะ ได้สดับคำของพระนางนั้น เป็นผู้โศกกำศรดปริเทวนาการว่า น่าสังเวชหนอพวกเราเป็นคนมีบุญน้อย สำนักพระภิกษุณีนี้จะว่างเปล่า เพราะเว้นพระ- ภิกษุณีเหล่านั้น พระภิกษุณีผู้ชิโนรส จะไม่ ปรากฏ เปรียบเหมือนดวงดาวทั้งหลายไม่ปรากฏ ในเวลาที่สว่างฉะนั้น พระนางโคตมีภิกษุณีจะไปสู่นิพพาน พร้อมกับพระภิกษุณีอีก ๕๐๐ องค์ เหมือนกับ แม่น้ำคงคาไหลไปสู่สาครพร้อมกับแม่น้ำ ๕๐๐ สาย ฉะนั้น อุบาสิกาทั้งหลายผู้มีศรัทธา เห็นพระ- โคตมีภิกษุณีนั้นกำลังเดินไปตามถนน ได้พากัน ออกจากเรือนไปหมอบลงแทบเท้าแล้วกล่าวว่า ดิฉันทั้งหลายเลื่อมใสในพระแม่เจ้า พระแม่เจ้าจะละทิ้งดิฉันทั้งหลาย ไว้ให้เป็นคน อนาถาเสียแล้ว พระแม่เจ้ายังไม่ควรที่จะปริ- นิพพานก่อน ควรที่จะสงสารด้วยอุบาสิกาเหล่านั้นพา กันปริเทวนาการ เพื่อจะให้อุบาสิกาเหล่านั้นละ เสียซึ่งความโศก พระนางจึงได้กล่าวอย่างเพราะ พริ้งว่า อย่าร้องไห้ไปเลยลูกทั้งหลาย วันนี้เป็น เวลารื่นเริงของท่านทั้งหลาย ความทุกข์ ดิฉันกำหนดรู้แล้ว ตัณหา อันเป็นเหตุแห่งควานทุกข์ดิฉันเว้นขาดแล้ว ความดับทุกข์ ดิฉันได้ทำให้แจ้งแล้ว อนึ่ง แม้ถึงมรรค ดิฉันก็ได้อบรมดีแล้ว.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ