เล่มที่ 72
ส่วนที่ 212
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 212 อ้างอิง: Book 72, Section 212 ประเภท: section
เนื้อหา
เอกปิณฑปาตทายิกาเถรีอปทานที่ ๖ (๖) [๑๔๖] ในพระนครพันธุมดี มีพระบรม กษัตริย์พระองค์หนึ่งพระนามว่า พันธุมา ดิฉัน เป็นพระอัครมเหสีของท้าวเธอ ดิฉันย่อมพูดกะ คนบางคน ครั้งนั้น ดิฉันอยู่ในที่ลับ นั่งคิด อย่างนี้ว่า ก็กุศลที่บุคคลจะพึงถือเอาไปด้วย ที่ เราทำแล้วไม่มีเลย เราจะต้องไปนรกที่มีความเร่าร้อนใหญ่ ยิ่ง เผ็ดร้อนร้ายกาจ ทารุณโดยแน่นอน ใน ข้อนี้เราไม่มีความสงสัยเลย ดังนี้ ดิฉันเข้าเฝ้าพระราชา แล้วกราบทูลว่า ขอเดชะ ขอพระองค์จงพระราชทานสมณะให้ หม่อมฉันสักองค์หนึ่งเถิด หม่อมฉันจักนิมนต์ ให้ท่านฉัน พระมหาราชาได้พระราชทานสมณะ ผู้มีอินทรีย์อันอบรมแล้วให้ดิฉัน ดิฉันรับบาตร ของท่านแล้วนิมนต์ท่านให้ฉันจนอิ่มหนำ ด้วย ข้าวที่ระคนด้วยน้ำนมและทธิแล้ว ดิฉันบูชาด้วยข้าว ที่ระคนด้วยน้ำนมและทธิแล้ว ทำของหอมและ เครื่องไท้ทา เอาร่างแหปิดแล้วเอาผ้าเหลืองคลุม ไว้ ดิฉันนึกถึงอารมณ์ของดิฉันทราบเท่าสิ้น ชีวิต ยังจิตให้เลื่อมใสในกรรมนั้นแล้ว ได้ไป สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ดิฉันได้เป็นพระอัครมเหสีของท้าว สักกเทวราช ๓๐ พระองค์ สิ่งที่ดิฉันปรารถนา ด้วยใจ ย่อมเกิดสมดังประสงค์ ฉันได้เป็นพระอัครมเหสีของพระเจ้า จักรพรรดิ ๒๐ พระองค์ดิฉันเป็นหญิงสร้างตัวเอง ท่องเที่ยวไปในภพน้อยใหญ่ ดิฉันพ้นจากเครื่องผูกพันทุกอย่างแล้ว มีการอุบัติไปปราศแล้ว มีอาสวะสิ้นไปหมดแล้ว บัดนี้ ภพไปไม่มีอีก ในกัปที่ ๙๑ แต่กัปนี้ ดิฉันได้ให้ทานใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้นดิฉันจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งบิณฑบาต ดิฉันเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ฯลฯ คำสอน ของพระพุทธเจ้าดิฉันได้ทำเสร็จแล้ว.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ