เล่มที่ 72
ส่วนที่ 137
หมวด: พระไตรปิฎก ฝ่าย: ลำดับ: 137 อ้างอิง: Book 72, Section 137 ประเภท: section
เนื้อหา
ทรงแสดงความมืดและแสงสว่าง ทรง ทำปาฏิหาริย์มากมาย ทรงปราบพวกพระ- ญาติให้หมดมานะ ขณะนั้นเองมหาเมฆอันตั้งขึ้นในทวีปทั้ง ๔ ยังฝนให้ตกลงแล้ว ก็ในครั้งนั้น พระพุทธเจ้า ได้ตรัสเทศนาเวสสันดรชาดก คราวนั้น กษัตริย์เหล่านั้นทุก ๆ พระ- องค์ กำจัดความเมาอันเกิดจากชาติได้แล้ว ถึง พระพุทธเจ้าว่าเป็นสรณะ ในกาลนั้น พระเจ้า สุทโธทนะได้ตรัสว่า ข้าแต่พระองค์ผู้มีปัญญาเสมอด้วยแผ่นดิน มีจักษุโดยรอบ ครั้งนี้เป็นครั้งที่ ๓ ที่หม่อมฉัน ถวายบังคมพระบาททั้งสองของพระองค์ ก็ใน ครั้งพระองค์ประสูติ แผ่นดินไหว หม่อมฉันก็ ได้ถวายบังคม และครั้งที่เงาไม้หว้าไม่เอนเอียง หม่อมฉันก็ได้ถวายบังคมพระองค์ ครั้งนั้น เราเห็นพุทธนุภาพนั้นแล้ว เป็นผู้อัศจรรย์ใจจึงได้บรรพชา เป็นคนบูชา มารดา จึงได้อาศัยอยู่ในพระนครกบิลพัสดุ์นั่น เอง ครั้งนั้น จันทนเทพบุตรได้เข้ามาหาเรา แล้ว ถามถึงนัยแห่งผู้มีราตรีเดียวเจริญทั้งย่อและ พิสดาร ครั้งนั้น เราอันจันทนเทพบุตรตักเตือน แล้วเข้าไปเฝ้าพระศาสดาผู้นำของนรชน ได้สดับ ภัทเทกรัตตสูตร เป็นผู้สลดใจ รักใคร่ป่า ได้บอกลามารดาว่า จักอยู่ในป่าแต่ผู้เดียว เมื่อถูกมารดาท่านปรามว่า ท่านเป็นคนละเอียด อ่อน เราได้ตอบว่า เราจักทำหญ้าคา หญ้าเลา แฝก หญ้าปล้อง หญ้ามุงกระต่าย ให้แหลก ละเอียดทั้งหมดด้วยอก พอกพูนวิเวก ครั้งนั้น เราได้เข้าป่า นึกถึงคำสอนของ พระพิชิตมาร คือ ภัทเทกรัตตสูตร ได้บรรลุ พระอรหัตแล้ว ผู้มีปัญญาไม่ควรคำนึงถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่ควรมุ่งหวังสิ่งที่ยังมาไม่ถึง สิ่งใด ที่ล่วงไป แล้ว สิ่งนั้น ก็ละไปแล้ว และสิ่งใดที่ยังมาไม่ ถึง สิ่งนั้นก็ยังไม่ถึง ก็บุคคลได้เห็นแจ้งธรรมที่เกิดขึ้นเฉพาะ หน้า ในที่นั้น ๆ ไม่ง่อนแง่น ไม่คลอนแคลน บุคคลนั้นมาร้องแจ้งธรรมนั้นแล้ว ควรเจริญธรรม นั้นไว้เนือง ๆ ความเพียร ควรทำเสียในวันนี้แหละ เพราะใครเล่า จะพึงรู้ว่าความตายจะมีในวันพรุ่งนี้ การผัดเพี้ยนกับพระยามัจจุราชผู้มีเสนาใหญ่นั้น ย่อมไม่มีเลย มุนีผู้สงบระงับ ย่อมกล่าวสรรเสริญ บุคคลผู้มีธรรมเป็นเครื่องอยู่ มีความเพียรเผากิเลส ไม่เกียจคร้านทั้งกลางวันและกลางคืนอย่างนี้นั้น แลว่า ผู้มีราตรีเดียวเจริญ ดังนี้แล้วได้บรรลุ อรหัต เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว . . . คำสอน ของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
หมายเหตุ: เนื้อหาจัดระเบียบตามโครงสร้างแบบดั้งเดิม รักษาการอ้างอิงและลำดับตามต้นฉบับ